Doorgaan naar hoofdcontent

#270 Een nice convo

Iemand in mijn omgeving gebruikt graag Engelse woorden en termen. Dat geeft niet, het hoort bij de tijd, we verengelsen allemaal. Toch vraag ik mij soms af waarom mensen de voorkeur genieten een Engels woord te gebruiken, waar het Nederlandse equivalent prima had gepast.

De persoon die graag Engelse woorden gebruikt, leest ook regelmatig Engelstalige boeken. Vaak zitten die in de hoek van fantasy en sciencefiction. Ook helemaal niet erg, ieder zijn meug.

Toen ze me vertelde over een boek dat ze gelezen had, wat ging over een soort mangaspion die de schijn moet ophouden een gezin te onderhouden ofzo, viel het me op dat ze in plaats van ‘spion’, het Engelse ‘spy’ gebruikte. ‘Het boek gaat dus over een spy, die…’

De rest heb ik niet echt geregistreerd, alleen het onvermogen om ‘spion’ te gebruiken bleef me van het onderonsje bij. Zonder precies uit te kunnen leggen waarom, jeukte dat ontzettend. Waarom zou je niet gewoon het Nederlandse ‘spion’ gebruiken?

Diegene had ook een BBQ georganiseerd, vertelde ze, en had dat op z’n Amerikaans aangepakt, want Amerikanen weten hoe je BBQ-en moet. De gerechten die ze opnoemden hadden allemaal een Engelse naam. Van cornbread, tot spareribs en coleslaw.

Ook niet erg, want gerechten dragen vaak de naam in een taal waar ze vandaan komen. Maar het was me teveel Engels allemaal, en even speelde ik met de gedachte om te vertellen dat ik bij een BBQ graag stickbread met herbsbutter gebruik, maar gezien de flauwheid daarvan liet ik dat vervliegen.

Toen ze nog een foto liet zien van de tafel waarop alle gerechten stonden (reuze smakelijk allemaal hoor), en daarbij de coleslaw aanwees, kon ik het niet laten. ‘Wist je dat coleslaw eigenlijk een Nederlands woord is?’ zei ik.
‘Oh?’
‘Toen de Nederlanders naar Nieuw-Amsterdam trokken, kookten ze met alles wat voorhanden was. Ze maakten een salade van wortel, kool en azijn. Koolsla*. Dat is later verbasterd naar coleslaw.
‘Oh, wat grappig. Dat wist ik niet,’ zei ze op eenzelfde manier wanneer ik word ingelicht over de nieuwste fantasytrends.

Ik begreep mijn eigen handelen niet goed. Wat was dit? Een vreemdsoortige vorm van taalnationalisme? Was het een vrijblijvend delen van feitjes of neigde het naar vergezochte mansplaining? Waarom vond ik het zo nodig om duidelijk te maken dat coleslaw van oorsprong een Nederlands woord is?

Zonder deze zelfonderzoeksvragen echt te willen onderzoeken, pourde ik nog wat coffee in mijn lucksmug en nam ik een flinke sip.

De dag was alweer halverwege.


*authentiek

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#563 De mens is Tijl Beckand

Zoals je soms dingen in het echte leven ziet die onbedoeld grappig zijn, zo komt er op internet ook heel wat voorbij dat onbedoeld grappig is. Af en toe krijg je zomaar een filmpje voorgeschoteld waar ik het algoritme van YouTube dankbaar voor ben. Zoals ineens een filmpje van iemand die opstaat uit het publiek van de indertijd bijzonder slecht bekeken talkshow van Humberto Tan, en een kaasstengel uit het glas op tafel neemt. Iedere uitzending stonden er kaasstengels op tafel, het RTL-idee van gezelligheid. Sowieso moeten talkshows daar altijd gezellig zijn.   De kaasstengels zag je ook terugkomen bij andere talkshows. Ook soms neergezet om er de draak mee te steken, zoals bij Van Roosmalen en Groenteman. Die jongen moet die kaasstengels ook gezien hebben. En ook hebben gezien dat ze altijd onaangeroerd bleven staan. Misschien had hij een weddenschap met zijn vrienden afgesloten. Hoe dan ook is deze jongen, zoals er in die tijd gesproken werd, een held. Een ander film...
2 reacties
Meer lezen