Doorgaan naar hoofdcontent

#282 Campingobservaties

Voor iemand die jeugdvakanties doorbracht in havens en op kottertjes, is het kamperen en het daarbij horende campinglife nieuw voor mij.

Er zijn een aantal observaties die ik na een week heb opgedaan.

- Waarom gebruiken mensen een hurktoilet? Reuze onhandig. Getsiederrie.

- Koken met een eenpitsstel dwingt je tot creativiteit. En dat levert best smakelijke maaltijden op.

- Het doet een mens goed om in de ochtend zijn tanden eens te poetsen met het zicht op Europa’s natuurschoon in plaats van zijn eigen tronie.

- Schrijven op een telefoon is harstikke ruk. Volgende keer een laptop mee.

- Zeg gewoon gedag tegen iedereen die je op een camping tegenkomt. Zo nu en dan levert het een vermakelijk gesprekje op.

- Sommige mensen waarderen het niet als je (on) bewust over hun terrein loopt. De Duitse buren verzochten vriendelijk – maar behoorlijk dringend – of ik dat niet meer wilde doen. Das verstehe ich. Tut mir leid hoor. Duitsers he, die zijn op nu eenmaal op hun territorium gesteld.

- Heel begrijpelijk trouwens, want de plek die je krijgt toegewezen voelt ook echt een beetje als je territorium. Je richt het in en maakt het gezellig met je eigen spulletjes. De menselijke neiging tot nederzetten komt op een camping het best tot uit uiting.

- Je leeft een paar dagen in een soort miniwereld, en zeker tijdens vakanties voelt de echte wereld ver weg. Vanaf het ligbed aan het zwembad werd me het nieuws uit Polen verteld. ‘Oei,’ zeg ik, ‘dit kan nog wel eens flink uit de hand gaan lopen’. Daar gaan de bubbels weer aan en weg is het wereldnieuws.

- Voor een goede nachtrust zijn een slaapmaskertje en oordopjes aanbevolen. Langs ons plekje loopt een Italiaanse weg en die zijn van een luidruchtige slag.

- Leuke spelletjes om te spelen: Take 5, Dobble en Arschmallows. Neemt weinig bagageruimte in en je beleeft er uren speelplezier aan.

Vanavond slapen we trouwens in een hotel. Dat hele campinglife heb ik nu ook wel weer gezien.


Reacties

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...