Doorgaan naar hoofdcontent

#294 En dan nog wat

Omdat napraten over verkiezingen altijd zo gezellig is, nog maar wat willekeurige nabeschouwingen:

-            Rob Jettens ‘Het kan wel!’ heeft duidelijk aangeslagen en wordt in buitenlandse media vergeleken met Obama’s ‘Yes we can!’. Positieve slogans geven de burgers moed. Maar wat dan precies wél kan, bleef tijdens campagnetijd een beetje onduidelijk. Ik ben benieuwd.

-            Ik hoop dat de fatsoenlijke taart op het CDA-partijkantoor gesmaakt heeft.

-            Bij D66 hadden ze gezellige, zo niet meer fatsoenlijke, keurige afgemeten stukjes gebak. De manier van feest vieren en welk gebak daarbij wordt gebruikt zegt veel over een partij. Bij VDD werd het gebak achteloos over tafel gesmeten.

-            Ook bij de BBB was het evengoed gezellig op kantoor.

-            Bij Volt stond een smakelijke fruitschaal.

-            Geen gebak bij GroenLinks-PvdA. Die zullen ze vermoedelijk pas eten als er een nieuwe fractieleider gekozen is. Een gedeelte zal het gebak met smaak opeten, en een gedeelte zal hun gebak – zo vermoed ik na verschillende reacties van partijleden – eten met zure slagroom.

 Dan nog dit:

-            In hoeverre draagt zichtbaarheid in het straatbeeld bij aan een verkiezingsuitslag? Tijdens het ritje van huis naar Emmeloord (9,9 km) heb ik ongeveer 30 keer De Vos van FVD geteld. Die hebben flink uitgepakt. De Forum-campagneborden vulden het straatbeeld meer dan reclameborden bij een doorsnee Kruitvat.

-            Een verstandige keuze van Baudet om een nieuw (en vrouwelijk) gezicht op nummer 1 te zetten.

-            In ieder geval zie je de uitwerking van bovenstaande terug in de verkiezingsuitslag van Urk.

-            Ik geloof dat Wilders juist heel blij is met zijn verkiezingsuitslag.

-            Het logo van de BBB blijf ik fantastisch vinden.

Verder:

Fijne Hervormingsdag iedereen!

Reacties

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#563 De mens is Tijl Beckand

Zoals je soms dingen in het echte leven ziet die onbedoeld grappig zijn, zo komt er op internet ook heel wat voorbij dat onbedoeld grappig is. Af en toe krijg je zomaar een filmpje voorgeschoteld waar ik het algoritme van YouTube dankbaar voor ben. Zoals ineens een filmpje van iemand die opstaat uit het publiek van de indertijd bijzonder slecht bekeken talkshow van Humberto Tan, en een kaasstengel uit het glas op tafel neemt. Iedere uitzending stonden er kaasstengels op tafel, het RTL-idee van gezelligheid. Sowieso moeten talkshows daar altijd gezellig zijn.   De kaasstengels zag je ook terugkomen bij andere talkshows. Ook soms neergezet om er de draak mee te steken, zoals bij Van Roosmalen en Groenteman. Die jongen moet die kaasstengels ook gezien hebben. En ook hebben gezien dat ze altijd onaangeroerd bleven staan. Misschien had hij een weddenschap met zijn vrienden afgesloten. Hoe dan ook is deze jongen, zoals er in die tijd gesproken werd, een held. Een ander film...