Doorgaan naar hoofdcontent

#312 Vijf tips om te blijven lezen

In de vorige blogpost deelde ik vijf redenen waarom boeken lezen goed voor je is. Omdat ik afgelopen maanden nogal in een leesdip zat en nauwelijks een boek had aangeraakt, besloot ik om dit jaar weer mee te doen met de Hebban Readingchallenge. Om mezelf iets uit de dagen (of te vergemakkelijken, dat moet blijken) heb ik mij voorgenomen dat ieder nieuw boek een link moet hebben met de voorgaande titel. Een soort boekenalgoritme.

De actie van Hebban is vrijblijvend en je kunt gemakkelijk meedoen via de app. Daar kun je allerlei lijstjes en boekenplanken bijhouden. Bijvoorbeeld wat je gelezen hebt, wat je nu leest en wat je nog wilt lezen. En je kun honderden recensies lezen van andere gebruikers, altijd handig.

Maar goed, hoe begin je zo’n challenge, hoe houd je het vol en hoe kom je in een leesritme?

Advies één: lees elke avond voor het slapen gaan

Een mooi moment om je boek erbij te pakken. Probeer een vast aantal pagina’s te lezen voordat je gaat slapen, of gewoon tot het moment dat je ogen dichtvallen. Ik weet niet of dit voor iedereen geldt, maar je hoort nog wel eens dat mensen er nog beter van slapen ook. Het is allicht beter dan scrollen.

Advies twee: weet welk boek je na je huidige boek gaat lezen

Ken je dat gevoel dat je na een goed boek op zoek bent naar een volgende? Om die zoektocht niet te lang te laten duren is het handig als je alvast een lijstje klaar hebt. In de Hebban app kun je handig titels verzamelen die je graag wilt lezen. Zo heb je altijd wat titels op voorraad waar je uit kunt kiezen.

Advies drie: doe niet aan bodyshaming

Een boek hoeft niet meteen vuistdik te zijn om leeswaardig te zijn. Ook boeken die wat dunner zijn, zoals essays, verhalenbundels of Boekenweekgeschenken, mag je wat mij betreft meerekenen. Ik rechtvaardig het voor mijzelf altijd door minstens één dik boek te lezen. Dan mag je de volgende keer wel een kleiner boekje, nietwaar? Een beetje literair Sonja-Bakkeren (hoe is het dáár eigenlijk mee?).

Advies vier: kwel jezelf niet

Soms begin je in een boek en weet je na een aantal pagina’s al wel genoeg: dit boek is niet voor jou. Dat kan gebeuren. Helemaal niet erg. Gooi dat boek aan de kant en probeer een andere. Bij een goede leeservaring hoort de behoefte om door te willen lezen, er tegen opzien is niet de bedoeling. Ikzelf gun een boek minstens 50 pagina’s, als het daarna nog niet lekker leest, is het simpelweg geen match.

Toen ik de volgende zin voor het eerst tegenkwam vond ik hem gruwelijk en nu ik hem neertik vind ik hem nog steeds gruwelijk, maar ik denk dat het waar is: jij kiest het boek niet, het boek kiest jou.

Bah.

Advies vijf: nou ja, dat was het wel

Gewoon lekker beginnen! Plan wat meer tijd in om te lezen, laat je telefoon wat vaker liggen, laat verontwaardiging (sociale media) plaats maken voor verwondering en stel een fijn leesdoel in dit jaar. Met de bovenstaande tips moet dat vast lukken.

Zoals ik ooit ergens las: fijne leesdagen!

Reacties

Populaire posts van deze blog

#209 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.    ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.    ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.    En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld. Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen. Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug me...

#219 Ranking de logo's

Vanochtend hoorde ik onderweg naar werk in het nieuwsbulletin van Radio2 de ophef voorbijkomen over het nieuwe logo van de Gemeente Urk. Kom op jongens, het is toch een kostelijk plaatje?  Omdat de ambtenaren van de NOP weer aan het werk zijn gegaan, was het zoeken naar een plekje. Mijn Toyotaatje (de meeste Toyota's per inwoners!) parkeerde ik naast een busje van de gemeente. Pas toen viel het logo van de NOP mij op. Was ik al wel bekend mee natuurlijk, maar een mens kijkt nu eenmaal anders naar zaken als hij net uit een dorp vol ophef komt puffen. Laten we de logo's van de andere Flevolandse gemeenten eens van dichtbij bekijken. En laten we er meteen een ranglijstje van maken.  Gemeente Almere Slogan: Het kán in Almere! Het logo van de gemeente Almere springt meteen in het oog. Hier is groots uitgepakt. Er wordt ook prettig gespeeld met het perspectief, waardoor je pas na een tijdje kijken een grote A ontwaart. Groots, maar plat. Almere samengevat. Had wel wat meer creativit...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...