Doorgaan naar hoofdcontent

#312 Vijf tips om te blijven lezen

In de vorige blogpost deelde ik vijf redenen waarom boeken lezen goed voor je is. Omdat ik afgelopen maanden nogal in een leesdip zat en nauwelijks een boek had aangeraakt, besloot ik om dit jaar weer mee te doen met de Hebban Readingchallenge. Om mezelf iets uit de dagen (of te vergemakkelijken, dat moet blijken) heb ik mij voorgenomen dat ieder nieuw boek een link moet hebben met de voorgaande titel. Een soort boekenalgoritme.

De actie van Hebban is vrijblijvend en je kunt gemakkelijk meedoen via de app. Daar kun je allerlei lijstjes en boekenplanken bijhouden. Bijvoorbeeld wat je gelezen hebt, wat je nu leest en wat je nog wilt lezen. En je kun honderden recensies lezen van andere gebruikers, altijd handig.

Maar goed, hoe begin je zo’n challenge, hoe houd je het vol en hoe kom je in een leesritme?

Advies één: lees elke avond voor het slapen gaan

Een mooi moment om je boek erbij te pakken. Probeer een vast aantal pagina’s te lezen voordat je gaat slapen, of gewoon tot het moment dat je ogen dichtvallen. Ik weet niet of dit voor iedereen geldt, maar je hoort nog wel eens dat mensen er nog beter van slapen ook. Het is allicht beter dan scrollen.

Advies twee: weet welk boek je na je huidige boek gaat lezen

Ken je dat gevoel dat je na een goed boek op zoek bent naar een volgende? Om die zoektocht niet te lang te laten duren is het handig als je alvast een lijstje klaar hebt. In de Hebban app kun je handig titels verzamelen die je graag wilt lezen. Zo heb je altijd wat titels op voorraad waar je uit kunt kiezen.

Advies drie: doe niet aan bodyshaming

Een boek hoeft niet meteen vuistdik te zijn om leeswaardig te zijn. Ook boeken die wat dunner zijn, zoals essays, verhalenbundels of Boekenweekgeschenken, mag je wat mij betreft meerekenen. Ik rechtvaardig het voor mijzelf altijd door minstens één dik boek te lezen. Dan mag je de volgende keer wel een kleiner boekje, nietwaar? Een beetje literair Sonja-Bakkeren (hoe is het dáár eigenlijk mee?).

Advies vier: kwel jezelf niet

Soms begin je in een boek en weet je na een aantal pagina’s al wel genoeg: dit boek is niet voor jou. Dat kan gebeuren. Helemaal niet erg. Gooi dat boek aan de kant en probeer een andere. Bij een goede leeservaring hoort de behoefte om door te willen lezen, er tegen opzien is niet de bedoeling. Ikzelf gun een boek minstens 50 pagina’s, als het daarna nog niet lekker leest, is het simpelweg geen match.

Toen ik de volgende zin voor het eerst tegenkwam vond ik hem gruwelijk en nu ik hem neertik vind ik hem nog steeds gruwelijk, maar ik denk dat het waar is: jij kiest het boek niet, het boek kiest jou.

Bah.

Advies vijf: nou ja, dat was het wel

Gewoon lekker beginnen! Plan wat meer tijd in om te lezen, laat je telefoon wat vaker liggen, laat verontwaardiging (sociale media) plaats maken voor verwondering en stel een fijn leesdoel in dit jaar. Met de bovenstaande tips moet dat vast lukken.

Zoals ik ooit ergens las: fijne leesdagen!

Reacties

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#563 De mens is Tijl Beckand

Zoals je soms dingen in het echte leven ziet die onbedoeld grappig zijn, zo komt er op internet ook heel wat voorbij dat onbedoeld grappig is. Af en toe krijg je zomaar een filmpje voorgeschoteld waar ik het algoritme van YouTube dankbaar voor ben. Zoals ineens een filmpje van iemand die opstaat uit het publiek van de indertijd bijzonder slecht bekeken talkshow van Humberto Tan, en een kaasstengel uit het glas op tafel neemt. Iedere uitzending stonden er kaasstengels op tafel, het RTL-idee van gezelligheid. Sowieso moeten talkshows daar altijd gezellig zijn.   De kaasstengels zag je ook terugkomen bij andere talkshows. Ook soms neergezet om er de draak mee te steken, zoals bij Van Roosmalen en Groenteman. Die jongen moet die kaasstengels ook gezien hebben. En ook hebben gezien dat ze altijd onaangeroerd bleven staan. Misschien had hij een weddenschap met zijn vrienden afgesloten. Hoe dan ook is deze jongen, zoals er in die tijd gesproken werd, een held. Een ander film...