Doorgaan naar hoofdcontent

#316 Barbecyou, barbecme, barbeceverybody!

Straks is het weer lekker zomer, dacht ik toen ik mijn kraag omhoog deed tegen de koude wind. Lekker zwemmen, varen, suppen, buiten zijn. En barbecueën.

Barbecueën. Ik bleef even staan.

Mag ik jullie iets toevertrouwen blogbezoekers, mag ik jullie even iets toefluisteren.

Ik vind er geen drol aan. Dat hele barbecueën niet.

Als ik eraan denk, voel ik meteen een leeg gevoel in mijn maag en grijp ik onwillekeurig naar mijn pols waar ik helemaal geen horloge draag. Als ik denk aan barbecueën denk ik ook: hoelang nog?

Barbecueën betekent namelijk gezellig samen eten. En omdat je gezellig samen wilt eten, eet je zelf voor de tijd niets. Je arriveert al hongerig, in sommige gevallen hangry, en vreet vervolgens stokbrood met satésaus alsof het een lieve lust is, omdat dat ding nog aangestoken moet worden en het een eeuwigheid duurt voordat het vlees erop kan. Met koolhydraten in het achterhoofd heb ik mij ook een keer op een schaal watermeloen gestort. Ik ben er niet trots op, maar je moet wat.  

Ik haat wachten op eten. Ik haat wachten op vlees.

Over vlees gesproken: iedere zomer werpt iemand de vraag op wanneer de BBQ weer eens aangestoken wordt, en iedere zomer is er een persoon die in een appgroep die een zogenaamde screenshot stuurt van een BBQ-whatsappgroep, waarin iemand vraagt of er nog vegetariërs zijn, iemand anders aangeeft inderdaad vegetarisch te eten, om diegene vervolgens uit de whatsappgroep te verwijderen. Ha ha ha, iedere zomer wordt daar weer hartelijk om gelachen. Hi hi hi, wat is vlees eten toch fijn.

Fanatieke vegetariërs zijn mensen van een vermoeiende soort. Maar er bestaan ook fanatieke vleeseters en die zijn even vermoeiend. Zo niet meer.

Maar toch. Diegene die die iedere zomer mijn poging tot vleesmatiging belachelijk maakt, bakt ook iedere zomer fantastische hamburgers. Fijne hamburgers, met hele fijne smeltkaas, die op de barbecue al wordt toegevoegd. De broodjes laat hij even roosteren, ze krijgen een zeldzaam krokante beet, in de mooiste goudbruine kleur die je voor mogelijk houden kunt. In de zomer zijn tomaten sappiger, de sla knapperiger, de uien smaakvoller: perfecte ingrediënten voor een perfect broodje.

He, toch weer zin in de zomer.




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#209 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.    ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.    ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.    En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld. Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen. Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug me...
Een reactie posten
Meer lezen

#219 Ranking de logo's

Vanochtend hoorde ik onderweg naar werk in het nieuwsbulletin van Radio2 de ophef voorbijkomen over het nieuwe logo van de Gemeente Urk. Kom op jongens, het is toch een kostelijk plaatje?  Omdat de ambtenaren van de NOP weer aan het werk zijn gegaan, was het zoeken naar een plekje. Mijn Toyotaatje (de meeste Toyota's per inwoners!) parkeerde ik naast een busje van de gemeente. Pas toen viel het logo van de NOP mij op. Was ik al wel bekend mee natuurlijk, maar een mens kijkt nu eenmaal anders naar zaken als hij net uit een dorp vol ophef komt puffen. Laten we de logo's van de andere Flevolandse gemeenten eens van dichtbij bekijken. En laten we er meteen een ranglijstje van maken.  Gemeente Almere Slogan: Het kán in Almere! Het logo van de gemeente Almere springt meteen in het oog. Hier is groots uitgepakt. Er wordt ook prettig gespeeld met het perspectief, waardoor je pas na een tijdje kijken een grote A ontwaart. Groots, maar plat. Almere samengevat. Had wel wat meer creativit...
Een reactie posten
Meer lezen

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...
Een reactie posten
Meer lezen