Doorgaan naar hoofdcontent

#339 Twee weken zonder

De pleisters moesten het stoppen vergemakkelijken, maar gaven nare bijwerkingen. Slechte slaap, rare dromen, droge strot en nog zowat.

Sinds zondag ben ik gestopt met plakken. Het is nogal agressief spul, dat nicotine, en mijn huid ging er niet zo lekker op. Eigenlijk had ik moeten afbouwen, door over te gaan op pleisters met een lagere dosering, maar ik had er tabak van. Bekijk het maar. Ik wil met dat hele nicotine niets meer te maken hebben.

Nu moest ik dus afkicken van de pleisters. Slechte slaap, rare dromen, het zijn onderdelen van de ontwenningsverschijnselen.

Zo nu en dan steekt de trek in een sigaret hevig de kop op. Maar dat vervliegt steeds sneller. De laatste heb ik inmiddels alweer twee weken geleden gerookt.

Twee weken. Een bedrag dat ik hier niet zal noemen maar waar ik leuke dingen mee kan doen is reeds bespaard. De teller loopt nog door: hoeveel zal het na één maand zijn?

Anders bekeken: waarom heb ik zoveel voor die stinkhobby overgehad? Het is waanzin wat je er maandelijks voor kwijt bent.

Door te stoppen krijg je ineens veel terug. Zoals tijd (paffen is stilstaan), zin (actief zijn, buiten zijn), lucht (uche uche) en vooral rust. Niet meer altijd de drang voelen om te willen roken.

Al ben ik nog geen ochtend wakker geworden zonder trek in een sigaret.

Maar allee, zomaar al twee weken gestopt. Dan kunnen er ook nog wel twee weken bij.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...
Een reactie posten
Meer lezen