Doorgaan naar hoofdcontent

#344 GR-napruttel

Nu de stemmen zijn geteld en de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen 2026 bekend is, kunnen de slingers van het feestje van de democratie worden opgeruimd. Het was een verrassende uitslag, voor mijzelf tenminste, omdat ik op uitnodiging vlug een prognose had gemaakt en er volledig naast zat. Geeft niks, prognoses maken is een geinig spelletje.

URK

Zo had ik verwacht dat de SGP misschien wel een zetel zou moeten inleveren, vanwege het vertrek van de voormalige lijstrekker. Maar de huidige heeft de zaak kundig overgenomen. Of dat de zetelwinst kan verklaren weet ik niet, maar duidelijk is dat Urk zichzelf steeds meer een SGP-bolwerk mag noemen. Bij de verkiezingen van ’22 kwam de partij van 3 zetels en steeg ze naar 6. Ditmaal mogen ze met 7 zetels opnieuw het voortouw nemen in de onderhandelingen.

Eén (optimistische) voorspelling was dat Gemeente Belangen een zetel erbij zou krijgen. Ik had de indruk dat zij de jeugd op een positieve manier wisten aan te spreken. Hun zetelverlies had ik niet verwacht. Net zomin als de verloren zetel van de ChristenUnie. Beide partijen had ik tenminste zetelbehoud gegund.

Het CDA behield hun zetelaantal, ondanks de droevige ontwikkelingen achter de schermen. Ik had de indruk dat het campagneteam ondank alles toch optimistisch bleef. En tijdens de campagnetijd genoeg zichtbaar is gebleven. 

Hart voor Urk blijft op 3 zetels, ondanks het vertrek van Koffeman. Ik had een Omzigt-effect verwacht (gezicht weg = partij weg). Dat is niet gebeurd, de partij bleef stabiel. Misschien dat de gezellige firechats op Instagram hier een rol in hebben gespeeld. 

Nieuwkomers Blanco Lijst en Forum voor Democratie behaalden allebei een zetel.

Er zullen ongetwijfeld nog genoeg nabeschouwingen en analyses online komen. 

Nu de beloftes waarmaken jelui.

NOP

In onze buurtgemeente – toch aardig om te weten – is het andere koek. Daar is het CDA met 5 zetels de grootste partij. Maar vergis je niet, in de NOP zijn sinds deze verkiezingen 31 zetels te verdelen en de partij zal zijn best moeten doen om een meerderheid te vinden.

Op deze pagina kun je leuk spelen met een zetelverdeler.

Waar de thema’s op Urk vooral wonen, energie en migranten waren (thema’s van de toekomst ben ik bang), was het centrale thema in Noordoostpolder en Emmeloord de mogelijke komst van een coffeeshop. Wat een luxe, denk je dan.

Een verrassende uitslag voor Forum in de polder: vanuit het niets naar vier zetels.

Ik sprak een paar poldercollega’s hierover, maar een duidelijke verklaring hiervoor is er (nog) niet. 

FLEVOLAND

De grootste partijen van de Flevolandse gemeenten op een gezellig rijtje:

Almere: GL-PVDA (+1)
Verrassend in een PVV-bolwerk.

Dronten: VVD (+5) (!)
Waar dit vandaan komt wil ik graag weten.

Lelystad: JongLelystad (+2)
Wel een geinige partij

Noordoostpolder: CDA (0)  
Polderstabiel.

Urk: SGP (+1)
Niet heel verrassend.

Zeewolde: Leefbaar Zeewolde (-5)

FUN FACT

Urk is de enige gemeente waar de opkomst daalde. In de andere gemeenten nam de opkomst ietsje toe. Toch blijft Urk er met kop en schouder boven uitsteken als je de opkomstpercentages naast elkaar zet.

Almere: 40%

Lelystad: 42,6%

Dronten: 51,5%

Noordoostpolder: 53,6%

Zeewolde: 54,3 %

Urk: 72,5%

Hoe en waarom Urk ver boven het landelijke gemiddelde (omstreeks 50%) ligt, Almere en Lelystad daaronder en de overige gemeente rond het gemiddelde zitten, daar zou iemand eens een fijne analyse over moeten maken. Sowieso de vraag waarom de opkomst over het algemeen zo laag is. In ieder geval voer voor weer wat Flevoblogs.

JAMMER VOOR

Drerrie voor Den Haag! Zij hebben geen zetel weten te behalen en dat had ik ze wel gegund. 

Dat waren de gemeenteraadsverkiezingen weer. Jammer dat het weer voorbij is, het heeft altijd wel zo’n gezellig sfeertje. Volgend jaar de provinciale. Ook leuk.  

Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...