Doorgaan naar hoofdcontent

#348 Je eigen blogplekje vinden

Als je op zoek bent naar een reden om een blog te beginnen, zul je op internet vooral aanmoedigingen vinden voor het starten van een zakelijke blog. Als je er graag uitgepikt wilt worden, is het raadzaam een Substack te beginnen. Daar zitten veel gebruikers, maar je zult je best moeten doen om hun aandacht te winnen. De meeste Substackers richten zich daarom op één specifiek onderwerp, het liefst een beetje een gekke.

Niets mis mee. Er bestaan een hele boel leuke en interessante Substacks.

Alleen, al die interessante Substacks moeten met elkaar wedijveren voor de aandacht van de gebruiker. En zelfs al die de blogpost geopend hebben, moet er nog moeite gedaan worden om de aandacht erbij te houden.

Waarom je tegenwoordig zoveel waarom-koppen ziet

Mijn ergernis over korte pakkende subkoppen die beginnen met 'mijn' of 'ik'

De app attendeerde mij zelfs op het percentage dat ik van een blog gelezen had. 82% gelezen. Dat voelt als een compliment en aanmoediging. Knap hoor, kom op, lees nog even verder. Volhouden!

Dat is hoe mijn stoppen-met-roken-app praat. Al 71% van de wallen onder je ogen is genormaliseerd. Volhouden!

En sinds wanneer hebben artikelen een leestijd? Gruweldegruwel.

Daarnaast zou ik één specifiek thema of nieuwsbriefsetting alleen maar als knellend ervaren. Denk ik. Is het niet juist leuk dat je kunt schrijven over alles wat je wilt? Niet hoeft na te denken over koppen, opmaak, aandachtspanne, likes, of het opvalt of niet en zo verder? Gewoon stukje tikken, publiceren en klaar. Heerlijk.

Ik voel mij prima thuis op een eigen blogpagina. Al begint dat schoentje ook steeds vaker te knellen. Blogger is lekker gebruiksvriendelijk en daarom geschikt voor iemand die net zoveel van internet begrijpt als een stratenmaker van pindateelt. Maar het heeft verder weinig mogelijkheden als je iets wilt aanpassen aan lettergrote, lettertype, enzovoort.

Misschien maar eens een cursusje Wordpress doen. Ik ontdekte dat ik daar al sinds 2013 een blognaam heb. Maar aan de andere kant vraag ik mij af: wie is daar mee geholpen?

Bloggen is voor mij nog altijd: stukje tikken, publiceren en klaar. Precies dat maakt het leuk om te doen.

 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...
Een reactie posten
Meer lezen