Doorgaan naar hoofdcontent

#348 Je eigen blogplekje vinden

Als je op zoek bent naar een reden om een blog te beginnen, zul je op internet vooral aanmoedigingen vinden voor het starten van een zakelijke blog. Als je er graag uitgepikt wilt worden, is het raadzaam een Substack te beginnen. Daar zitten veel gebruikers, maar je zult je best moeten doen om hun aandacht te winnen. De meeste Substackers richten zich daarom op één specifiek onderwerp, het liefst een beetje een gekke.

Niets mis mee. Er bestaan een hele boel leuke en interessante Substacks.

Alleen, al die interessante Substacks moeten met elkaar wedijveren voor de aandacht van de gebruiker. En zelfs al die de blogpost geopend hebben, moet er nog moeite gedaan worden om de aandacht erbij te houden.

Waarom je tegenwoordig zoveel waarom-koppen ziet

Mijn ergernis over korte pakkende subkoppen die beginnen met 'mijn' of 'ik'

De app attendeerde mij zelfs op het percentage dat ik van een blog gelezen had. 82% gelezen. Dat voelt als een compliment en aanmoediging. Knap hoor, kom op, lees nog even verder. Volhouden!

Dat is hoe mijn stoppen-met-roken-app praat. Al 71% van de wallen onder je ogen is genormaliseerd. Volhouden!

En sinds wanneer hebben artikelen een leestijd? Gruweldegruwel.

Daarnaast zou ik één specifiek thema of nieuwsbriefsetting alleen maar als knellend ervaren. Denk ik. Is het niet juist leuk dat je kunt schrijven over alles wat je wilt? Niet hoeft na te denken over koppen, opmaak, aandachtspanne, likes, of het opvalt of niet en zo verder? Gewoon stukje tikken, publiceren en klaar. Heerlijk.

Ik voel mij prima thuis op een eigen blogpagina. Al begint dat schoentje ook steeds vaker te knellen. Blogger is lekker gebruiksvriendelijk en daarom geschikt voor iemand die net zoveel van internet begrijpt als een stratenmaker van pindateelt. Maar het heeft verder weinig mogelijkheden als je iets wilt aanpassen aan lettergrote, lettertype, enzovoort.

Misschien maar eens een cursusje Wordpress doen. Ik ontdekte dat ik daar al sinds 2013 een blognaam heb. Maar aan de andere kant vraag ik mij af: wie is daar mee geholpen?

Bloggen is voor mij nog altijd: stukje tikken, publiceren en klaar. Precies dat maakt het leuk om te doen.

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

#209 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.    ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.    ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.    En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld. Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen. Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug me...

#219 Ranking de logo's

Vanochtend hoorde ik onderweg naar werk in het nieuwsbulletin van Radio2 de ophef voorbijkomen over het nieuwe logo van de Gemeente Urk. Kom op jongens, het is toch een kostelijk plaatje?  Omdat de ambtenaren van de NOP weer aan het werk zijn gegaan, was het zoeken naar een plekje. Mijn Toyotaatje (de meeste Toyota's per inwoners!) parkeerde ik naast een busje van de gemeente. Pas toen viel het logo van de NOP mij op. Was ik al wel bekend mee natuurlijk, maar een mens kijkt nu eenmaal anders naar zaken als hij net uit een dorp vol ophef komt puffen. Laten we de logo's van de andere Flevolandse gemeenten eens van dichtbij bekijken. En laten we er meteen een ranglijstje van maken.  Gemeente Almere Slogan: Het kán in Almere! Het logo van de gemeente Almere springt meteen in het oog. Hier is groots uitgepakt. Er wordt ook prettig gespeeld met het perspectief, waardoor je pas na een tijdje kijken een grote A ontwaart. Groots, maar plat. Almere samengevat. Had wel wat meer creativit...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...