#580 Tattoofestival

Het was een festival-idee met veel wijn, eten en openstaande bloesjes. Zelf had ik een polootje aangetrokken, met het idee te voldoen aan een onuitgesproken dresscode.

Onder tentdoeken, hittekoepels op ten duur, werd er gegeten en gedronken. Ik was al eens weggelopen voor een flesje water en later voor een Chileense hotdog. We verhuisden tenslotte naar een rustig hoekje op het terrein.

Lawaaidoof zijn heeft als nadeel dat je niet alles meekrijgt. Lawaaidoof zijn heeft ook als voordeel dat je niet alles meekrijgt. Op een zeker moment volg ik het niet meer, en doe ik daar ook mijn best niet meer voor. Meestal ga ik dan gewoon lekker wandelen in mijn hoofd. Ondertussen kwam er bij ons hoekje juist van alles voorbij gewandeld.

Het viel me op hoeveel mensen er zijn die tattoos dragen. Van dikke strepen over bovenarmen tot lieve hartjes op schouderbladen, van Bijbelteksten (1 Korintiërs 13) tot pin-up dames, van geometrische vormpjes tot iets wat te midden houdt tussen runen en spijkerschrift. Het lichaam is niet langer een tempel, maar eerder een canvas waar je mee kunt doen wat je wilt.

Het deed me denken aan een meid die een jaar in mijn klas zat op de sociale werkopleiding. Zij had een tatoeage van Iejoor op haar enkel laten zetten, een figuur uit Winnie de Pooh. Ze had een moeilijke tijd achter de rug gehad, vertelde ze eens, en ze vond herkenning in de depressieve ezel.

Ik dacht toen twee dingen: welke (bijna) volwassen persoon laat er nou een figuur uit een kinderserie op het lichaam zetten? En wat nou als je 10 á 15 jaar verder bent, en het leven is je inmiddels wél gunstig gezind, dan word je dus iedere dag herinnerd aan die periode waarin dat niet zo was. Dan heb je nog steeds een droevige Iejoor op je enkel. En Iejoor zelf wordt er ook niet mooier op.

Maar ik wist ook dat zulke gedachten een beetje bekrompen zijn, en niet thuishoren in de veilige omgeving waarin sociale werkers worden opgeleid. Ik weet niet meer hoe de klasgenoot heet, alleen haar tatoeage kan ik mij nog herinneren. Ik hoop dat alles goed met haar gaat.

Onschuldige druppels dienden een regenbui aan wat later een stortbui zou worden. Bij het weggaan liep ik door een verzameling glitters die in de lucht werden geblazen. 

Toen ik thuiskwam ging de polo bij de was.