#585 Het Kregelige Ketje (in de top 10)

Koen Maas, de maker van de podcast De Perfecte Podcast, deed vorig jaar via zijn prachtige site een oproep om je favoriete Suske en Wiske albums in te sturen. Je mocht tien titels insturen.

Daar heb ik nooit op kunnen reageren, omdat ik van al die honderden albums nooit een top 10 heb kunnen samenstellen. Welke van die vele rode kaften kies je dan? En wat maakt een album tot een goed album?

Het moet een goed verhaal zijn natuurlijk, maar het moet ook goed getekend zijn. Een favoriet album is een favoriet album omdat het indruk op je heeft gemaakt.

De winnaars zijn inmiddels allang bekend. Het album ‘Angst op de Amsterdam’ is gekozen tot nummer 1. Gevolgd door ‘De Schat van Beersel’ en ‘De Apekermis’. Voor de overige albums verwijs ik je graag door naar de site.

Nu had Angst op de Amsterdam beslist ook in mijn lijstje gestaan, een top-album. Die prent op de cover alleen al, met dat prachtige VOC-schip op de achtergrond. Het was een venster naar een wereld vol geschiedenis waarin ik nog steeds graag vertoef.

Vandeweek was ik toevallig in een kringloopwinkel, waar ik uit de bak met stripboeken een gaaf exemplaar van ‘Het kregelige ketje’ viste. Nummer 180 in de Rode Reeks.

In dit Album krijgt tante Sidonia te maken met een laatmiddeleeuwse baron van Malinois, en komt vanwege de 1000^e verjaardag van de stad Brussel het standbeeldje van Manneken Pis tot leven. Snoeffel en Gaffel – sigaarrokende schurken – krijgen van de baron de opdracht om Manneken Pis in handen te krijgen om een het een en ander recht te zetten.

Om uit handen van de boeven te blijven en omdat het Manneke iets van de wereld wil zien, vliegen de stripfiguren naar Florida (met de KLM, uiteraard). In Amerika doen ze onder andere Miami, de Everglades, Orlando en Walt Disney World aan. Het jubileum van de hoofdstad vieren we buiten de deur, moeten ze op de studio hebben gedacht.

Tijdens het doorbladeren viel het me op dat de tekenstijl doorheen de pagina’s nog wat verschillen wil. Je kan zien dat er door meerdere handen aan is getekend. Zo heeft Wiske op een aantal pagina’s een typische jaren 70 Paul Geerts stijl, terwijl ze een pagina verder weer een typisch Eugeen Goossens eierkopje heeft. Goossens had een lekker stijltje. Zijn aandeel aan de reeks is altijd een beetje onderbelicht gebleven.

Is Het Krelige Ketje een plaatsje in de 10 tien beste albums waardig? Er zijn betere titels denkbaar. Maar toch staat het album wel in mijn top 10. De voorplaat, met Manneken Pis in een betonnen bak op wieltjes, en op de achtergrond het kasteel van een park waar ik heel graag naar toe wilde, sprak onmiddellijk tot de verbeelding toen ik het ergens in een bak op een markt tegenkwam. Met welverdiend zakgeld, het was een heitje voor een karweitje geweest, kocht ik het album. Ik las en zag Brabantse baronnen en gemene krokodillen, een Lambik in een pre-MeToo-tijdperperk en het verhaal van dat malle Brusselse standbeeldje.

Een album hoeft per se het beste album ooit gemaakt te zijn om tot je favoriete albums te mogen horen. Je herinnering aan een album speelt net zo’n grote rol.

Ik las in ergens in een lezersrecensie (echt een aanrader die pagina: uren leesplezier!) dat ‘kregelig’ te Vlaams zou zijn. Kregelig betekent zoiets als geïrriteerd, of prikkelbaar. Wij zouden zeggen: kriegelig. En ‘ketje’ is een dialectwoord uit het wegkwijnende Brussels, dat ‘kind’ of ‘(straat)jongen’ betekend. Vergelijkbaar met onze ‘jochie’.

Op de site van de Perfecte Podcast las ik dat je je favoriete albums kunt herkennen aan de versleten kaften. Dat zijn immers de albums die je het vaakst gelezen hebt. Het Kregelige Ketje is inderdaad tot aan de draad versleten, dus besloot ik dit gave kringloopexemplaar mee te nemen, voor een nieuwe frisse leeservaring.

Bedenk me net dat ik al eerder had geblogd over de favorietenoproep. Nou ja, twee titels staan inmiddels met zekerheid op het lijstje:

• No. 202: Angst op de Amsterdam (1985)
• No.180: Het kregelige ketje (1980)

Het album scoort op de recensiepagina een gemiddeld cijfer van 6,48. Véél te ondermaats!

Einde ;-)

 

Bron