Doorgaan naar hoofdcontent

#593 Schrikken van den Aldi

Van het afgelopen seizoen van De slimste mens ter wereld, de Vlaamse versie van de bekende televisiequiz die deze zomer op de NPO werd uitgezonden, heb ik nog steeds afleveringen staan die ik bekijken moet. De finaleweek komt steeds dichterbij. Allee, 't juist spannend precies. 'K zen nen fan he. 

Tijdens het kijken van de quiz, hoe jolig die soms ook mag zijn, pik je toch iets van het Vlaamse taalgebruik op. Zo viel me op dat de Vlamingen 'verschieten' in plaats van 'schrikken' zeggen. Verschieten gebruiken we ook op Urk, en vaak niet zonder overdrijving. Ik verschuut m'n dood! 

Tot zover ben ik het nog nooit elders in Nederland tegengekomen. Volgens Google is het een oud-Nederlands werkwoord, dat hier in onbruik is geraakt maar bij de zuiderburen nog altijd gebezigd wordt. En op Urk dus. Laat het vooral weten als het wel voorkomt in andere dialecten/streektalen!

Het tweede dat me opviel: van den Aldi. Dat gebruiken ze om een minder kwalitatieve versie van het origineel aan te geven. Denk aan de reclames van Dreft, daar zie je altijd hoe imitatiemiddel er niet in slagen om de vuile vaat schoon te krijgen. Wij zouden voor dat imitatiemiddel zeggen: Dat is Temudreft. De Vlamingen zeggen: Dat is Dreft van den Aldi

Best zuur voor de supermarktketen, die de laatste jaren toch lekker aan de weg timmert. 

Over aan de weg timmeren gesproken: is het je op vakantiereis door Europa wel eens opgevallen dat er twee logo's van Aldi bestaan? Dat komt omdat het twee verschillende bedrijven zijn, zo kwam ik achter, die nog ruzie met elkaar hebben ook. In de jaren '60 vond er een broedertwist plaats tussen de oprichters, twee broers dus, en viel het familiebedrijf uiteen in Aldi Nord en Aldi Süd

Een soortgelijk verhaal is die van de gebroeders Dassler, waarbij de één verderging onder Adidas en de ander onder Puma. En elkaar maar beconcurreren en (voetbalschoen)hakken zetten. 

Er bestaat in Duitsland zelf een heuse grens die het land door tweeën splitst en beide helften in Aldi's voorziet. Die grens heet Der Aldi-Äquator, ofwel de Aldi-evenaar. 

Onze oosterburen kunnen er ook wat van. 

Bron


Reacties

Populaire posts van deze blog

#209 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.    ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.    ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.    En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld. Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen. Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug me...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...

#219 Ranking de logo's

Vanochtend hoorde ik onderweg naar werk in het nieuwsbulletin van Radio2 de ophef voorbijkomen over het nieuwe logo van de Gemeente Urk. Kom op jongens, het is toch een kostelijk plaatje?  Omdat de ambtenaren van de NOP weer aan het werk zijn gegaan, was het zoeken naar een plekje. Mijn Toyotaatje (de meeste Toyota's per inwoners!) parkeerde ik naast een busje van de gemeente. Pas toen viel het logo van de NOP mij op. Was ik al wel bekend mee natuurlijk, maar een mens kijkt nu eenmaal anders naar zaken als hij net uit een dorp vol ophef komt puffen. Laten we de logo's van de andere Flevolandse gemeenten eens van dichtbij bekijken. En laten we er meteen een ranglijstje van maken.  Gemeente Almere Slogan: Het kán in Almere! Het logo van de gemeente Almere springt meteen in het oog. Hier is groots uitgepakt. Er wordt ook prettig gespeeld met het perspectief, waardoor je pas na een tijdje kijken een grote A ontwaart. Groots, maar plat. Almere samengevat. Had wel wat meer creativit...