Doorgaan naar hoofdcontent

#595 Delulu is de solulu

‘Ja sorry, maar dan denk ik echt, je bent…’ ze stopt even en kijkt me kort onderzoekend aan. ‘ken je het woord delulu?’. Ik moet lachen. Mijn collega, geboren in deze eeuw, probeert in te schatten of ik haar taal spreek. De zogenoemde Gen Z-taal.

Ik ken het woord wel, maar bezig het niet. Delulu. Het klinkt wel grappig.

Op internet lees ik dat het woord zijn oorsprong vindt in de K-pop-cultuur, je weet wel, die Koreaanse popgroepen en alles wat daarbij hoort. Zij verbasterden het Engelse delusional naar delulu en gebruikten het begrip om fans uit hun romantische waan te helpen. Ik ben niet thuis in die beweging, maar ik begrijp wel dat die zangertjes en zangeressen worden verafgood door hun fans.

Maar die waren dus delulu. Een romantische relatie met hun K-popidool zit er niet in.

Later las ik dat Gen Z delulu gebruikte in de lijfspreuk ‘dululu is the solulu’, waarmee wordt bedoeld dat extreme zelfverzekerdheid je kan helpen om je dromen te bereiken. Toen had ik alweer zo’n genoeg van die hele generatie Z dat ik besloot om nooit of te nimmer delulu op te nemen in mijn vocabulaire.

Merkwaardig toch hoezeer het moment dat je op de wereld bent gezet maakt hoe je die wereld ziet en beleeft. Van mijn gen Z collega leer ik veel.

Of dat andersom ook is? Ik zocht naar ‘millenialtaal’ en kwam veel herkenbaars tegen. MSN-afkortingen als lol, omg, brb, en thnx. De meest nostalgische: hvjwjnmk (emoticon* van een gebroken roos). 

De afkorting YOLO is voor mij onlosmakelijk verbonden met mijn middelbareschooltijd. Heel sporadisch wil die nog wel eens voorbijkomen, bij het oversteken van een drukke weg bijvoorbeeld.

Maar ook op werkgebied kunnen we er wat van. Ik las dat millenials veel uitroeptekens gebruiken in hun mail om vriendelijk over te komen (Top! Dank je wel!). En ik voelde mij toch een beetje betrapt, want dat doe ik inderdaad. Misschien heeft mijn gen Z-collega wel eens zo’n mailtje gezien en gedacht: pfffff, millennial.

* Gebruik nog altijd steevast 'emoticon' in plaats van 'emoji'. Beide woorden zeggen misschien iets over de gebruiker ervan? 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...
Een reactie posten
Meer lezen