Doorgaan naar hoofdcontent

#601 Kroatiën: Donnerstag

Voor we het wisten waren we Lelystad al voorbij. Toch wel even onwennig, normaal is Station Lelystad ons standaard vertrekpunt van de reis. Deze keer lieten we de trein zonder ons vertrekken. 

We reden naar Rotterdam, waar we in de buurt parkeerden en door een vrolijke Syrische knul naar de luchthaven werden gereden. 

De vlucht ging voorspoedig. Het vliegtuig zat niet zo vol, waardoor we iets meer ruimte hadden. Altijd lekker. 

Na de huurauto te hebben opgehaald reden we van Pula naar onze bestemming: Klein Duitsland. Onze Oosterburen hebben nog vakantie. 

Het hotel ligt aan een fraai baaitje, met mooie eilandjes en heeft een lekker zwembad. Hier kun je je prima vermaken. Afkoelen in het water is ook wel nodig: met een goede 29° is het hier flink bratsig. In Istrië is het nog volop zomer. 

Vanavond hebben we een borrel gedronken aan het haventje, waar we Theo ontmoette, een Duitse pensionaat die ons een tip gaf voor een restaurantje. Theo kent hier mensen. Als je Theo’s naam noemt gaan er deuren voor je open. Voor ons waren dat de deuren van een sfeervolle binnentuin waar we allebei een bord pasta hebben weggewerkt. Anneke met truffelroomsaus en ikzelf een bolognese. 

In de zwoele avondlucht zochten we onze kamer weer op. Morgen lekker snorkelen, luieren, zwemmen, spartelen, lezen, donneken, kortom: vakantie houden. Maar eerst lekker ontbijten. 







Reacties

Populaire posts van deze blog

#209 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.    ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.    ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.    En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld. Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen. Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug me...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...

#219 Ranking de logo's

Vanochtend hoorde ik onderweg naar werk in het nieuwsbulletin van Radio2 de ophef voorbijkomen over het nieuwe logo van de Gemeente Urk. Kom op jongens, het is toch een kostelijk plaatje?  Omdat de ambtenaren van de NOP weer aan het werk zijn gegaan, was het zoeken naar een plekje. Mijn Toyotaatje (de meeste Toyota's per inwoners!) parkeerde ik naast een busje van de gemeente. Pas toen viel het logo van de NOP mij op. Was ik al wel bekend mee natuurlijk, maar een mens kijkt nu eenmaal anders naar zaken als hij net uit een dorp vol ophef komt puffen. Laten we de logo's van de andere Flevolandse gemeenten eens van dichtbij bekijken. En laten we er meteen een ranglijstje van maken.  Gemeente Almere Slogan: Het kán in Almere! Het logo van de gemeente Almere springt meteen in het oog. Hier is groots uitgepakt. Er wordt ook prettig gespeeld met het perspectief, waardoor je pas na een tijdje kijken een grote A ontwaart. Groots, maar plat. Almere samengevat. Had wel wat meer creativit...