Doorgaan naar hoofdcontent

#603 Kroatiën: Samstag

Och man wat een drukte. Alsof het hele resort samen had besloten om tegelijkertijd aan het ontbijtbuffet te komen. Een janboel was het. Ben je al wel eens opzij geduwd terwijl je wat jam in een potje schepte? Heb je wel eens een elleboog in je zij gehad bij de chiazaadpuddinkjes? Wij wel. Dat puddinkje was lekker trouwens. Vandaag had de keuken gekozen voor citroenyoghurt.

Na het ontbijt, we moesten ervan bijkomen, dronken we een kopje koffie en thee in het loungegedeelte van het terras. We zaten daar gewoon, af en toe van onze drankjes te nippen, en het zweet liep al van ons af. Ook vandaag zou het bratsig worden.

We trokken naar het strand, huurden daar weer een bedje. Zochten af en toe verkoeling in het zeewater.

In de middag trok ik voor wat boodschapjes naar het dorpje. Besloot meteen het kerkje even mee te pakken. Een flinke klim, maar het uitzicht meer dan waard.

Aan het einde van de middag kwam Anneke van het strand en zijn we naar Motovun gereden, een bergdorpje in het noorden van Istrië, een uurtje rijden hiervandaan. Ook hier moesten we even wat klimwerk verzetten, maar het uitzicht maakte dat allemaal meer dan goed. Het ondergaande zonnetje verzorgde een spectaculair landschapsgezicht.

Natuurlijk moesten we ook even een Suske en Wisketje doen met Motovun of de achtergrond.

We aten hier gerechten met truffel, waar de streek bekend om staat. Smaakte goed. Daarna nog een ijsje en huppakee weer naar het resort. Genacht…











Reacties

Populaire posts van deze blog

#209 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.    ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.    ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.    En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld. Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen. Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug me...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...

#219 Ranking de logo's

Vanochtend hoorde ik onderweg naar werk in het nieuwsbulletin van Radio2 de ophef voorbijkomen over het nieuwe logo van de Gemeente Urk. Kom op jongens, het is toch een kostelijk plaatje?  Omdat de ambtenaren van de NOP weer aan het werk zijn gegaan, was het zoeken naar een plekje. Mijn Toyotaatje (de meeste Toyota's per inwoners!) parkeerde ik naast een busje van de gemeente. Pas toen viel het logo van de NOP mij op. Was ik al wel bekend mee natuurlijk, maar een mens kijkt nu eenmaal anders naar zaken als hij net uit een dorp vol ophef komt puffen. Laten we de logo's van de andere Flevolandse gemeenten eens van dichtbij bekijken. En laten we er meteen een ranglijstje van maken.  Gemeente Almere Slogan: Het kán in Almere! Het logo van de gemeente Almere springt meteen in het oog. Hier is groots uitgepakt. Er wordt ook prettig gespeeld met het perspectief, waardoor je pas na een tijdje kijken een grote A ontwaart. Groots, maar plat. Almere samengevat. Had wel wat meer creativit...