Na een heerlijk uitgebreid, maar druk ontbijtbuffet was het tijd om die hele toeristenbende achter ons te laten en de motor aan te trappen richting Italië.
Om vanuit Kroatië in Italië te geraken, dien je een stukje door Slovenië te rijden. Half Europa had besloten om op maandagochtend die route te nemen, dus we hebben er vanwege een file wat langer over gedaan.
We verblijven in een agriturismo nabij Udine, een aardige studentenstad in de regio Friuli-Venezia Giulia. Hier beginnen de Julische Alpen, zoals ze heten, die de natuurlijke grens vormen met buurland Slovenië.
Perongeluk verkeerd gereden naar een andere agriturismo, een aftands gebouw langs een snelweg – zonder zwembad. We moesten weer terug en verlengden zo onze rit met nog eens een extra uur.
Eenmaal aangekomen op de juiste agriturismo – mét zwembad – waren we onder de indruk van het mooie landschap. De dorpjes en omgeving zijn onmiskenbaar Italiaans, maar ergens heeft het ook wel weer iets Oostenrijks allemaal. Een lekker sfeertje wel.
Het zwembad was aangenaam verwarmd. Met een ondergaand zonnetje erbij kwamen we bij van de lange rit.
We reden in de avond naar Udine, beklommen een oud kasteel met mooi uitzicht over de stad en aten een pastaatje aan het plein. Het is een leuk stadje, met een gemoedelijk sfeertje. Nog niet ontdekt door toeristen en voor Udine zelf hopen we dat dat zo blijft.
De volgende dag gaan we de omgeving verkennen. Ciao.
Reacties
Een reactie posten