Doorgaan naar hoofdcontent

#605 Italien: Dienstag

Het was even wennen: in plaats van zoeken naar een tafeltje was er een tafeltje voor ons vrijgehouden. In plaats van je met de ellebogen door een mensenmassa naar de koffiekan te wirgen, werd er koffie aan tafel gebracht. Er waren geen schreeuwende of jankende kinderen. Geen grote groepen Duitsers. Alleen twee luidruchtige Hollanders. We kunnen er niets aan doen. 

Het ontbijt was smakelijk, jawel. Ze hadden een goed vruchtenyoghurtje. 

Vanochtend zijn we naar een waterval in de buurt gereden. Cascate di Crosis Eigenlijk is het geen natuurlijke waterval, maar overstortwater van een dam in de rivier Torre. Evengoed komt het van grote hoogte naar beneden kletteren en is het minstens zo spectaculair. 

We klauterden over de stenen naar beneden en namen een (korte) duik in het heldere, maar ijskoude water. 

Eenmaal droog reden we naar Venzone, een bergdorpje dat op een fale dag in 1976 door een aardbeving van de kaart werd geveegd. Omdat het dorpje eerder in zijn geheel op de monumentenlijst kwam, was alles zo goed gedocumenteerd dat opnieuw gebouwd kon worden. Die wederopbouw is goed geslaagd. 

Nu even een luguber stukje hoor. Er schijnt hier een bijzondere schimmel in de grond te zitten, dat er samen met de bodemsoort voor zorgt dat lichamen die begraven waren op natuurlijke wijze mummificeerden. Deze mummies werden in de 17e eeuw ontdekt en sindsdien bewaard. Je kunt ze bekijken in een gebouwtje achter de kerk, als je een muntje voor het toegangspoortje koopt. Niet onderdoor kruipen, er hangen camera’s. 

We lieten de mummies verder rusten en reden weer huiswaarts. Anneke ging nog even aan het zwembad, ikzelf ging even op een klein knippien. 

In de avond zijn we op de fiets gestapt -een aardige service van de agriturismo – en zijn we naar het naastgelegen plaatsje Cividale del Friuli gefietst. Daar hebben we gegeten bij een zaakje en werden we geholpen door een Bengaal die om een praatje verlegen zat. Hele verhalen had die man. Ja ja, Europa is mooi, in Luxemburg is de benzine goedkoop en in Iran rijden taxichauffeurs als dollemannen, breng die kip nou maar. 

Nog even een Suske en Wisketje bij het standbeeld van Ceasar, de stichter van dit leuke stadje. 

We aten een ijsje bij een zaakje waar Paus Franciscus een bezoek aan had gebracht. Zijn foto hing ingelijst aan de muur. 

En dat was de dag alweer. Vliegt ook zomaar voorbij. Het is een hele leuke streek, met een aangename sfeer. Morgen gaan we richting de kust, waarschijnlijk naar Grado.











Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...