Doorgaan naar hoofdcontent

#426 Ducks in de polder (én op de bult!)


Donald Duck is in Flevoland! Niet de eerste keer volgens mij, maar goed, het is wel de eerste keer dat de Urker vuurtoren op de cover staat.

Ik nam een Duckkie mee uit de super, voor het eerst sinds ruim achttien jaren.

Het plot is net als het verhaal zelf bijzonder kort. De figuren bezoeken in rap tempo Flevolandse plekken en strepen daarbij meteen alle bezienswaardigheden af. De Poldertoren in Emmeloord, de vuurtoren en de botterschuur op Urk (én De Jonge Jacob!), Werelderfgoed Schokland in vogelvlucht en natuurlijk de trots van de provincie: De Batavia in Lelystad.

Het is overigens niet toevallig dat de Ducks een reis maken door een toeristenbrochure van Flevoland. Afgelopen zomer bracht Joe Carioca, de groene Braziliaanse papegaai, al een bezoek aan het Zomercarnaval in Rotterdam. Volgens de hoofdredacteur was dat het bestverkochte nummer van de afgelopen tien jaar. In Rotterdam was ‘ie nergens meer te krijgen. Niet-verkochte edities moesten uit andere regio’s worden aangerukt.

Of dit nummer net zo massaal verkocht wordt, weet ik niet. Maar leuk is het natuurlijk wel. Iedereen heeft wel eens een exemplaar van het vrolijk weekblad gelezen, of kreeg vroeger op vaste dagen een nummer in de brievenbus gegooid. Als de Duckstadbewoners dan een bezoek brengen aan jouw woonplaats en omgeving, doet dat toch iets met je.

Overigens valt het weer op dat de Ducks in een poep en zucht vanuit Duckstad in Flevoland zijn. Ze vliegen rechtstreeks met een zweeftoestelletje van Willie Wortel naar Emmeloord en Urk. Ze hoeven niet in een vliegtuig, geen douanecontrole door, hebben geen paspoort nodig. De precieze ligging van Duckstad is altijd onduidelijk gebleven, maar een Amerikaanse stad is het allang niet meer.  

Hups, naar het stripschap!



Reacties

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#563 De mens is Tijl Beckand

Zoals je soms dingen in het echte leven ziet die onbedoeld grappig zijn, zo komt er op internet ook heel wat voorbij dat onbedoeld grappig is. Af en toe krijg je zomaar een filmpje voorgeschoteld waar ik het algoritme van YouTube dankbaar voor ben. Zoals ineens een filmpje van iemand die opstaat uit het publiek van de indertijd bijzonder slecht bekeken talkshow van Humberto Tan, en een kaasstengel uit het glas op tafel neemt. Iedere uitzending stonden er kaasstengels op tafel, het RTL-idee van gezelligheid. Sowieso moeten talkshows daar altijd gezellig zijn.   De kaasstengels zag je ook terugkomen bij andere talkshows. Ook soms neergezet om er de draak mee te steken, zoals bij Van Roosmalen en Groenteman. Die jongen moet die kaasstengels ook gezien hebben. En ook hebben gezien dat ze altijd onaangeroerd bleven staan. Misschien had hij een weddenschap met zijn vrienden afgesloten. Hoe dan ook is deze jongen, zoals er in die tijd gesproken werd, een held. Een ander film...