Doorgaan naar hoofdcontent

#34 Wij balen ook!

 Het is allemaal wat. Die stikstofcrisis.

Met een opgerold supboard op de achterbank reed ik laatst door de Noordoospolder en Friesland. De dorpen Creil en Rutten zijn versierd met vlaggen. Op zich een feestelijk gezicht, ware het niet dat het allemaal omgekeerde Nederlandse vlaggen zijn.
   Ook veel trekkers en auto’s met rode boerensnotdoeken. Dat was nog niet zoveel te zien hier in de polder, vergeleken met de rest van het land.
   Friesland is een ander verhaal. Wanneer mijn moeder en ik in de auto zitten en Friesland binnenrijden, zeggen we altijd tegen elkaar: ‘Bijzonder he, je rijdt de polder uit en je bent ineens in een andere wereld’. Het inmiddels bijna een grap geworden, hoewel ons beide harten altijd weer een klein sprongetje maakt wanneer we het oude land binnenrijden.
   En het landschap veranderde inderdaad. Op vrijwel iedere brug of viaduct hing een protestvlag. In vele weilanden stonden borden met teksten als: ‘Friesland is mooi. Laten we het zo houden.’
   Bij iedere dorpsingang of rotonde stonden hooibalen, met teksten geschreven op het plastic, of treurige smileys.
   Ook gezien: hooibalen met de tekst, ‘wij balen ook’.

Nu hou ik best van ludiek protest. Ben je het ergens niet mee eens, laat het maar horen. Pak een stuk karton en een kwast, kladder een tekst neer en steek het ding omhoog. Maak een cartoon. Schrijf een blogspost.
Ik heb begrip voor de boeren waarvan hun bestaan nu plotseling onzeker is. Maar waarom kreeg ik dan toch een vreemd gevoel in mijn maag bij het zien van een polderdorp vol met omgekeerde vlaggen?

Ik weet niet zoveel over stikstof. Ik ben geen wetenschapper. Ik weet ook niet zoveel over veeteelt of akkerbouw. Ik ben geen boer.

Wat ik wel weet:
- Nederland is één van de kleinste landen op aarde betreft oppervlak, en we zijn op de Verenigde Staten na de grootste voedselexporteur ter wereld.
- Veel stikstofuitstoot is schadelijk voor dier en natuur. Met te veel stikstof verdwijnt bepaalde flora die fauna nodig heeft. Zonder bloemen geen bijen, zonder bijen geen verstuiving en op termijn geen voedsel – om het zo maar te zeggen.
- Als natuur verdwijnt kan er minder CO2 omgezet worden naar zuurstof. Meer CO2 in de lucht betekend snellere opwarming van de aarde.
- Snellere opwarming van de aarde betekend stijging van de zeespiegel.
- Stijging van de zeespiegel betekend dat we op een zeker moment als Nederlanders mooi de klos zijn.

Misschien leest het bovenstaande weg als vergezocht of doorgedraaid. Zou best kunnen. Op momenten waarop ik bezig ben met iets dat niet zoveel geestelijke inspanning vraagt gaan gedachten nog wel eens malen. In dit geval was het tijdens het schoonmaken van mijn autootje. Terwijl ik een stukje zongedroogde drop aan het weg peuteren was dacht ik aan een fragment uit een aflevering van Barend & Witteman dat ik onlangs op YouTube zag. Een debat onder leiding van Sonja Barend tussen een milieuactivist en niemand minder dan Pim Fortuyn.

Hetgeen waarover gedebatteerd werd: de vraag of Nederland naar gas moest gaan boren in de Waddenzee. Nee, zei de milieuactivist. Schadelijk voor de natuur. Viel allemaal wel mee, vond Fortuyn. Wat opviel: Sonja Barend noemde in een vraag andere vraagstukken op, zoals de uitbreiding van Schiphol, maar ook: de stikstofuitstoot in de landbouwsector.

De aflevering werd uitgezonden in 2001.

Dat betekent dus dat er al minstens 20 jaar, zo niet langer, bekend is dat er een probleem is omtrent de stikstofuitstoot, in ieder geval dat het op termijn een probleem zou gáán worden.

De overheid wist het, de boeren wisten het, de burgers wisten het.

En vooral die laatste groep, waarvan ik zelf deel uitmaak, heeft ergens ook wel boter op het hoofd hoor.

We zijn gewend geraakt de hele dag door vlees en zuivel te eten. Bij het ontbijt, tijdens de lunch en het avondeten. In de avond, voor de flauwte, een lekker stukje worst. Of een lekker frikadelletje. Bij de borrel een bruine fruitschaal. Op verjaardagen is dat een hoogtepunt.  

We zijn gewend geraakt dat de supermarkt het hele jaar vol ligt met dezelfde groente en fruit. Kan het niet in Nederland geteeld worden, dan laten we dat overvliegen. Een lege plek waar normaal plastic schaaltjes met voorgesneden stukjes ananas liggen leidt tot opgetrokken wenkbrauwen. We gooien alles maar achteloos in de kar, maar vragen ons zelden af wat er allemaal voor nodig is om dat te kunnen doen.

Met kerst bestellen we op AliExpress dansende kerstmannen op een rock- ‘n-rollnummer met lichtgevende ballen omdat we dat zo grappig vinden. Lekker gezellig. En het is nog een paar euro goedkoper dan wanneer je het hier in een winkel zou halen. Dan ben je toch een dief van je eigen portemonnee? Huppakee, drie muisklikken op je telefoon en een paar dagen wachten verder, en alles wat je hartje begeert vind je vanzelf voor je voordeur!

Vergeef het me dan ook als ik grinniken moet wanneer ik een rode boerenzakdoek op een SUV zie wapperen.

Ik weet niet hoe deze crisis zal worden opgelost. Wat ik wel weet is dat we nog voor crisissen van grotere omvang komen te staan.  

En ik weet dat minder vraag zal leiden tot minder aanbod.

Ik geloof dat we daar al een flink onderdeel van de oplossing te pakken hebben.

 

 


  

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...