Doorgaan naar hoofdcontent

#100 challenge!

Op de radio hoorde ik een reclame voorbijkomen van Hebban. Doe mee aan de readingchallenge!
   Daar gaan we weer, dacht ik. Wil je mensen nog aan het lezen krijgen, giet het dan in de vorm van een challenge. Op de Club Lees app, een app gelanceerd door de VPRO om jongeren meer aan het lezen te krijgen, kon je een soortgelijke uitdaging aangaan. Iemand wilde 50 boeken lezen dit jaar, een ander hield het bij 25, weer een ander ging de ultieme challenge aan: maar liefst 100 stuks!

Ik heb daar wat moeite mee. Omdat een challenge toch een beetje klinkt als iets wat je eigenlijk niet heel erg leuk vindt, maar waar je je naar toe moet zetten. Iets wat moeite kost, inspanning vergt, maar als je doorzet heb je uiteindelijk toch een mooi resultaat: een lijstje, of nummer eigenlijk, van boeken die je aan het einde van het jaar presenteren kan aan ieder die het maar zien wil.
   Terwijl boeken lezen eigenlijk iets zou moeten zijn wat geen moeite kost. Boeken lezen zou eigenlijk een aangename bezigheid moeten zijn wat vooral plezier oplevert.
   Maar goed, ik ben nu eenmaal tegen de ontlezing en als dit een manier is om mensen (jongeren) weer aan het lezen te krijgen, nou, vooruit dan. Vergeef me mijn zuurheid.

Daarbij toegegeven dat na het horen van de radioreclame het toch wel begon te kriebelen. In mijn hoofd plaatste ik boektitels op een denkbeeldige leesplank. Ik heb zin in het nieuwe jaar, zin in de boeken die nog liggen te wachten en zin om verrast te worden. Want dat doen boeken. En dat is wat boeken lezen zo leuk maakt. Boeken, een verzameling van papier met daarop letters, gebonden met een kaft eromheen, kunnen je bijzonder aangenaam verassen.

Zo ben ik bijzonder aangenaam verrast door het boek De verworvenheden – of hoe je iemand wordt die ernaar verlangt op het eiland Hompelvoet te zijn. Omdat, nadat ik gisteravond de laatste pagina had omgedraaid, het boek had dichtgeklapt en besloten had er eerst maar eens een nachtje over te slapen, nog steeds niet precies weet wat ik van het boek vinden moet.

Daar wil ik een andere keer wel uitgebreider op ingaan. Eerst maar even alles laten bezinken.

Het eerste boek van dit jaar! De eerste titel op de lijst met gelezen boeken in 2024! Het eerste bereikte doel van de challenge! Het begin van de lijst! Oh, wat zie ik nu al uit naar december… 


Kijk! Het eerste boek van mijn challenge! 

Reacties

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...