Doorgaan naar hoofdcontent

#275 Weg: dag 0

‘Moeten we nog vort dan?’, klinkt de vraag altijd ergens in de eerste zomermaanden. ‘Ja, prima,’ is het altijd het antwoord.

Waar naar toe precies is voor later zorg. Na voorgaande jaren respectievelijk Duitsland, Sicilië, Puglia, Portugal en Istanboel bezocht te hebben, leek de koers zuidwaarts voor de hand liggend, maar een definitieve bestemming bleef uit.

De Dolomieten werden geopperd. Een machtig gebergte op de grens van Oostenrijk en Italië. Schitterend en imponerend van omvang, maar ja, dan zit je daar en dan? Dan zou het een wandelvakantie worden. 

Wandelen is een fijne bezigheid, vinden wij allebei, maar leuk voor een dagdeel of een paar uur. Langer hoeft het niet te duren en de Dolomieten laten zich niet uitnodigen voor andere activiteiten.

Het Comomeer kwam voorbij. Ook prachtig. Doet zeker niet onder voor de Dolomieten. We zochten online naar wat campings en hoogtepunten. ‘Een strandje is toch wel lekker he?’ klonk het op een zeker moment. ‘We houden toch ook wel een haventje’.

De bestemming zoals we die nu voor ogen hebben: de Italiaanse Bloemenriviéra.

De bestemming hebben we. Nu het vervoer. Dat zal anders gaan dan we gewend zijn. In plaats van een vliegtuig zullen we ons in een auto naar het zuiden verplaatsen, waar we tevens in zullen overnachten. Anneke heeft haar autobus om laten bouwen tot een minicampertje, waarmee ze al leuke tochtjes gedaan heeft, onder andere naar Noorwegen. De Polarsteps van die reis kun je zeker nog eens bekijken, want ook Noorwegen is een wonderschoon land.

In plaats van koffers inpakken en afvragen of het allemaal wel past in een vliegtuig, moeten we nu een autobus zien in te pakken. Dat lukt tot nu toe aardig. De sups, snorkelsetjes, slaapzakken en kleding zijn ingepakt. De bolletjes voor onderweg zijn alvast gesmeerd.

Morgenochtend vertrekken we om 7:00 van Urk. De eerste overnachting vindt plaats in het Franse Annecy. Op de plaatjes ziet dat er uit als een sprookje.

Hoe deze vakantie eruit komt te zien, waar we zullen overnachten en wat we zullen bezoeken weten we nog niet. De eerste bestemming is in ieder geval geboekt.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...