Aan het begin van dit jaar had ik, bij wijze van goed voornemen, een bestandje aangemaakt, waarin ik alles wat ik zou lezen, luisteren, zien en ondernemen kon noteren. Het zou een mooi overzicht opleveren waar ik dankbaar gebruik van zou kunnen maken bij onder andere het maken van een eindejaarlijstje. Daarnaast is het ook gewoon leuk om te zien wat je in een jaar tijd allemaal gedaan hebt. Men vergeet nu eenmaal veel en soms is dat best zonde.
Nu ik het bestandje voor dit eindejaarlijstje weer geopend
heb, ontdek ik dat de laatste notitie al uit mei stamt. Tsja, goede voornemens
hebben de eigenschap niet lang voort te duren. Toch zie ik bij die eerste vijf
maanden genoeg staan wat ik eigenlijk alweer vergeten was. Het loont dus wel,
dingen bijhouden. Meteen weer een goed voornemen voor 2026. Afijn, hieronder
een persoonlijk eindejaarlijstje, aan de hand van verschillende categorieën.
Wie weet zit er iets leuks voor je tussen.
Boeken
Sinds een tijdje probeer ik ieder kwartaal een overzicht te
maken van de boeken die ik gelezen heb. Tik op de link voor het eerste, het
tweede, het derde en het vierde kwartaal van ´25.
De titels die me het meest bijgebleven zijn:
De acht bergen van Pablo Cognetti. Nooit geweten dat natuur zo levendig beschreven kon worden.
Nooit ziek geweest van Nico Dijkshoorn. Een van de beste schrijvers die kan schrijven over het menselijk tekort. Dit boek over zijn vader is denk ik zijn meest persoonlijke, en is hilarisch en tragisch tegelijkertijd.
Héhé van Paulien Cornellise. Haar taalobservaties blijven altijd leuk.
Wael van Suzanna Jansen. Een meeslepend verhaal over een jongen die door oorlog keuzes maken moet waarvan ik dankbaar ben dat ik dat nooit heb hoeven doen.
Het ultieme geheim van Dan Brown. Ach ja, zijn boeken lezen altijd
lekker weg en ik ben nu eenmaal fan. In dit boek breekt hij met zijn vaste
formule en dat is ook wel eens lekker.
Ik heb bovendien veel leesplezier beleefd aan het boek Nederland
van de makers van de podcast Alle Geschiedenis Ooit. 100 verhalen waarmee je op
feesten en partijen hoge ogen gooit. Komend jaar verschijnt het deel over
Europa en daar zie ik alvast naar uit.
En het is misschien een beetje oud nieuws, maar ik heb De
domheid regeert van Sander Schimmelpennick met interesse gelezen. Een prima
uiteenzetting over hoe hedendaagse politici hun spel spelen en de media daar
blindelings intrapt of simpelweg het spel meespeelt. Aanrader.
Films en Series
De bioscoop blijft een heerlijke plek. Al is het maar omdat
ze er goeie popcorn hebben. Voornemen voor 2026: vaker naar de bioscoop. Films
zijn daar tenslotte voor gemaakt. Memorabele bioscoopbezoekjes:
A complete Unknown: de film met het meest lekkere
sfeertje. Het is nu nog moeilijk voor te stellen, maar ooit was dit Amerika.
Lilo en Stich: De film die het duidelijkst gemaakt
was als cashgrab. Dertigers zijn gevoelig voor dingen uit hun jeugd, iets wat
Disney donders goed weet. Och, vermakelijk was het wel.
Voor de meisjes: De film die bewijst dat Nederlandse
films niet per se slecht hoeven te zijn.
Augurk aan zee: De film die bewijst dat Nederlandse
films vaak best wel slecht zijn.
Overigens, ik weet dat ik vaak ironisch over Flevoland en
vooral de polder aan de andere kant van de brug spreek, maar als je eens een
leuk avondje naar de film wilt kan ik Kok Experience in Lelystad best aanraden.
Bij Mr Lely kun je leuk en warempel waar gezellig zitten, de bioscoop is verder
prima. Je hebt er een leuk balkon met uitzicht over het stadshart. Over het
personeel niets dan lof: ik werd vriendelijk gerustgesteld toen ik kwam
opbiechten dat ik een bak nacho’s had laten mieteren in het gangpad.
Series dan:
Andor 2: De personages praten in statements en
doordenkers, niet altijd goed te volgen. Maar dat is dan ook het enige wat ik
eraan op te merken heb. De serie is met veel zorg en aandacht gemaakt (of met
onbeperkt budget) en was een feestje om te kijken.
Light en Magic: Na het onderhoudende eerste seizoen,
vertelt het tweede seizoen over de overgang van praktische naar digitale
effecten. Een bijzondere tijd in Hollywood. Ineens konden films heel anders
gemaakt worden. Toch gaat er niets boven de verwondering over hoe films van
voor het digitale tijdperk gemaakt werden.
Welkom in de jaren 70 & 80: de historische
talkshow/sketchkomedie van Niek Barendsen blijft altijd leuk. De
geschiedenisserie van Barendsen is geestig genoeg voor iedere
geschiedenisliefhebber. Ik denk dat weinig mensen weten dat we in ons land
goede jeugdtelevisie hebben. Neem bijvoorbeeld Hoofdzaken, een bijzonder
programma. Geniet er nog maar van zolang het kan.
Adolecense: Een fraai vormgegeven serie die een
indringend verhaal vertelt. Toch had ik het gevoel dat de one-shot
alleen in aflevering één en vier goed werkte. Ook meteen de beste afleveringen
wat mij betreft.
Podcasts:
De podcasts die ik dit jaar met plezier beluisterd heb, heb
ik ook voorgaande jaren met plezier beluisterd. Dat zijn:
-
Alle geschiedenis ooit
-
Gonzo
-
Europa draait door
-
De ongelooflijke podcast
-
Radio Romano
-
De grote podcastlas
Twee nieuwe podcast die ik met interesse geluisterd heb dit
jaar: Jacob, dood in Qatar van Lex Boon en Op zoek naar Marlotte
van Zembla.
Reizen en Tripjes
Hemelvaartsdag op Schiermonnikoog: Op een
regenachtige dag trokken we met de mannen van het gezin naar Schiermonnikoog,
waar een stuk familiegeschiedenis ligt. Een bijzondere en waardevolle dag.
Barcelona: In het voorjaar heb ik met moat J.
een stedentripje naar Barcelona gedaan. Toch een stad die je eens gezien moet
hebben. Lekker wat toeristische hoogtepuntjes afgevinkt daar. Op een zeker
moment trokken we de stad uit, de heuvels in, en boven op de toren van een
prachtige kerk keken we naar de stad onder ons en zagen we pas de schoonheid
ervan.
Kamperen in Arnhem: Voor het eerst in minstens 25
jaar heb ik weer in een caravan geslapen. Och, wat is Arnhem toch een leuke
stad. En man, wat een natuurschoon heb je daar. Neem je fiets mee en trap wat
heuvels op. Geweldig. Heuvels, hoe klein ook, doen nu eenmaal veel voor een
poldermens.
Overigens is de rondleiding door de Sint Eusebiuskerk van harte aan te raden.
Met de bus naar Italië: Ik wist niet dat kamperen
leuk kon zijn. Met de autobus van Anneke reden we naar de Italiaanse
Bloemenkust. Onze eerste overnachting was aan het meer van Annecy. De poort was
al dicht toen we aankwamen, maar met de natuurlijke charme waarmee Anneke de
strenge campingdame wist te overtuigen konden we alsnog onze autotent opzetten.
Ach, en dan sta je daar de volgende ochtend je tanden te poetsen met zich op
dat imponerende bergmassief. En dan laat je je verleiden door dat hemelse
blauwe water om een duik te nemen in dat prachtige meer. Och mensen, wat kent
ons continent toch een natuurschoon en wat is dat meer toch een pareltje.
Jammer dat er Fransen wonen, dat wel. We pakten de boel weer in, reden door een
hele lange tunnel naar Italië en hebben in de omgeving van San Remo nog een leuke
week gehad.
Koken op een pitje is trouwens ook best leuk. Het dwingt je
creatief te zijn. En je gaat simpele kost waarderen. Op een zekere dag hadden
we een broodje knakworst gemaakt en dat is zonder gekheid het lekkerste broodje
dat ik in jaren heb gegeten.
En warempel, uit het archief opgevist:
 |
| ❤️ |
Podwalk door Deventer, de Bijlmer en Noord: Nederland
mocht afgelopen jaar toezien hoe Amsterdam zijn feestje vierde. Samen met moat
M. deed ik een podwalk van de serie Het verhaal van Nederland door Noord en de
Bijlmer. Allebei toffe wijken om doorheen te wandelen. Later deed ik nog eens
een podwalk door Deventer en wat een leuke stad is dat. Wil je eens een keer
anders wandelen? Doe een podwalk.
Leuke werk gerelateerde dingen
2025 was in meerdere opzichten een herdenkingsjaar. Het was
dit jaar 200 jaar geleden dat er een flinke (vergeten) Zuiderzeestorm over ons
land raasde bijvoorbeeld. Daar kwam een sympathieke historicus een lezing over
geven in de bibliotheek. Een leerzame avond. Het was dit jaar ook 80 jaar
geleden dat Urk en de Noordoostpolder werden bevrijd van de bezetter. In de NOP
werd dat herdacht met onder andere een mooie avond in de bieb.
Dit jaar vierde de Boekenweek zijn 90-jarige jubileum. Omdat
de locatie waar we normaal gesproken de Boekenweekavond organiseren niet
beschikbaar was, besloten we om het dit jaar in de bibliotheek te doen. Daar kwam
de nodige organisatie bij kijken, maar we hebben het als team opgepakt en met
de taalquiz en de lezing van Joris van Casteren werd het een geslaagde avond. Ik
kijk er met plezier op terug.
Grootste behaalde persoonlijke overwinning
Op een geinig spelcomputertje dat ik voor mijn verjaardag
heb gekregen, heb ik voor het eerst in mijn leven Crash Bandicoot 3: Warped
uitgespeeld. Het gaf bijzonder veel voldoening dr. Cortex te verslaan.
Het leukste onderzoek
Samen met collega Willy heb ik het afgelopen jaar onderzoek
gedaan naar het beste broodje kebab in Emmeloord. We hebben het serieus aangepakt
en trokken met klembord en al naar kebabzaken om de scores te noteren. De
laatste zaak is bezocht, de balans is opgemaakt en de winnaar wordt binnenkort
bekend gemaakt. Het moet nog even officieel gemaakt worden allemaal.
Overige opmerkzaamheden
Spoken Word lijkt zijn beste tijd wel gehad te hebben. Heel
fijn om te zien dat het eindelijk collectief doordringt hoe ruk het eigenlijk wel niet
is.
Tot slot: hoop voor 2026
In een gezellig aangeklede winkelstraat van Kampen liepen we
het Indiase restaurant Swagat binnen. Sinds een paar jaar koesteren we met de
moas de traditie daar te eten in de decembermaand, zo rond mijn verjaardag. De
bediening was vriendelijk als altijd. De man waarvan we de naam niet weten stelde
voor een foto te nemen en maakte daarbij een selfie zoals hij enkele jaren
daarvoor ook had gedaan. Die selfie hangt nog altijd uitgeprint aan
mijn koelkast.
Ik weet niet meer precies hoe, maar het gesprek ging richting het onderwerp 'spullen'. Een zaak waar veel Urkers hun meubeltjes en ornamenten kopen werd
genoemd. Maar werd er maar gekocht, zo verzuchtte een tafelgenoot, sommigen
halen alleen iets op wanneer ze een kraamweek of kransavond hebben en brengen
het daarna doodleuk weer terug. En zo ging dat wel vaker met spullen.
Terwijl de papadum met dipjes op tafel werden gezet,
dwaalden mijn gedachten af naar een sketch van Brigitte Kaandorp, waarin ze een
Hitchcock-achtige situatie voorstelde waarbij we allemaal om zouden komen in onze
spullen. ‘De spullen rukken op’ zei ze daar op een podium. En ik denk dat ze
daar nog eens gelijk in heeft ook.
Eerder had ik al aan haar gedacht toen ik afgelopen week door
de Action liep. Iemand met een nieuwe hobby had spullen nodig voor die hobby en
dus liepen we door gangpaden vol spullen op zoek naar de juiste spullen. Vooral
plastic spullen tref je daar. Met of zonder lichtjes, geluidjes of andere
gekkigheden. Spullen van goedkope makelij en waarschijnlijk niet bevorderlijk
voor de gezondheid, maar dat maakt allemaal niet meer uit. We dragen allemaal een
extra pinpas aan microplastics met ons mee en als je op een ruitje wasemt kun
je de PFAS eraf schrapen. Het proces is reeds ingezet en het tij kan enkel nog
met de grootst mogelijke inspanning worden gekeerd: langzaamaan veranderen we in onze
spullen. De andere bezoekers leken zich te schikken in hun lot.
De lassi werd gebracht en met het rietje roerde ik door de
romige mango-yoghurtdrank. Meneer Haan uit Emmeloord, die had ook iets met
spullen. Toen hij in de bibliotheek kwam om zijn lezing te bespreken droeg hij
een bigshopper met zich mee. Daaruit haalde hij zwammen, schimmels en
vuurstenen. Na zijn pensionering van een lange carrière met landbouwwerktuigen,
had hij zich volledig op werktuigen uit kopertijd gestort. Jarenlang had hij
zitten oefenen, schuren en schaven, net zo lang totdat hij een perfecte pijlpunt
had geslepen waarmee de jagers en verzamelaars hadden gejaagd en verzameld. Als
kind ging hij al op onderzoek uit in de jonge bossen van de polder. Uit het
stenenreservaat bij Urk haalde hij stiekem zwerfkeien. ‘Op zondag, des te
spannender’, vertelde hij met een knipoog. Toen Ötzi werd ontdekt op de
ijstoppen van de Ötzaler Alpen, wist hij meteen dat de wetenschappers dingen
over het hoofd zagen. De spullen die Ötzi bij zich droeg waren niet zomaar
spullen, zoals werd gedacht. Bovendien, volgens meneer Haan, waren de wetenschappers heel slordig met Ötzi omgegaan.
We gingen door de dia’s en kwamen bij een eigen opgenomen
filmpje. Meneer Haan had na veel inspanning een pijl en boog weten te maken, authentiek aan vroegere tijden, en aan de kade van de Lemstervaart had hij die pijl en
boog uit staan proberen. Ik zag hoe de boog gespannen werd, hoe de pijl door de
lucht vloog als een mes door een zacht klontje boter, om zich tenslotte
doeltreffend in een kartonnen bord te boren. ‘Mooi he’, zei meneer Haan enthousiast
bij de slow-motionherhaling. ‘Geweldig’, antwoorde ik naar alle eerlijkheid. Want
het was geweldig. Meneer Haan had een passie die niet de mijne was, maar het enthousiasme
dat de man met zich meedroeg was zo aanstekelijk dat ik simpelweg zin kreeg om
de laarzen aan te trekken en door bossen te banjeren, op zoek naar bruikbaar
materiaal om eigen spullen mee te maken. Daar in die bibliotheek, voor het
beeldscherm met pijl-en-boog-filmpje, stonden niet langer een bibliothecaris en
hobbypensionado, maar twee jongens, opgewonden kijkend een stuk hout en vuursteen.
Tijdens de lezing had meneer Haan zijn spullen uitgestald op
een tafel. De opkomst was hoger dan verwacht en de bezoekers hadden aandachtig geluisterd.
Tijdens de pauze werden zijn eigengemaakte spullen met belangstelling bekeken. Meneer
Haan ging tevreden naar huis.
Met een stuk naanbrood schraapten we de sausrestjes van de tikka masala en butter chicken uit de kuipjes. We deelden nog wat goede voornemens. Degene met een nieuwe hobby zou verder werken aan haar nieuwe hobby. Daarvoor moest ze verschillende dingen tekenen, maar dat bleek nog best lastig. Kleuren kon ze wel, schaduwen en tinten aanbrengen was ook geen probleem. Het moest alleen eerst op papier. Ik stelde voor om de tekeningen te maken, zodat ze die zelf kon inkleuren. Iets wat ik zelf dan weer lastig vind. Het was sowieso al een voornemen om weer meer te gaan tekenen, een vaardigheid die men bij gebrek aan oefening vluchtig weer verleerd. En ik had boven alles weer zin om zelf dingen te maken.
Ik heb er alleen nog de juiste spullen voor nodig.
Reacties
Een reactie posten