#600 Een Brusselse ochtend

Zaterdagochtend. De stad moest nog wakker worden. Met een camera in de hand ging ik op pad, richting het Justitiepaleis. België moest trots uitstralen na haar onafhankelijkheid, en geen ander gebouw in Brussel straalt zoveel prestige uit als het gerechtsgebouw, lange tijd de grootste ter wereld. Ongeveer een halve eeuw geleden was het aan een renovatie toe, er viel van alles naar beneden, en werden er bouwsteigers opgetuigd. Ruim veertig jaar later staan die er nog altijd. Sterker nog: zelfs de bouwsteigers waren aan renovatie toe. De reden voor dit alles is gesteggel om geld, liet ik mij vertellen, maar de bedoeling is om het voor 2030 af te hebben. Het land viert dan haar 200^e verjaardag.  

Verder is een zwaar overdreven ding. Je raakt niet uitgekeken zoveel ornamenten zitten er in het zogenaamde Grieks-geïnspireerde architectuur. Omdat hij op een heuvel staat heb je vanaf het paleis een mooi uitzicht over de stad. Er is een ook een lift naar beneden toe, de Marrollen in.

Daar heb je op het Vossenplein iedere ochtend een rommelmarkt. Met echte rommel. Brol, op z’n Brussels. Ga daar kijken als je er bent, het heeft een leuke sfeer.

Na een bekkien aan het plein liep ik naar de Grote Markt. De Grote Markt is beslist de mooiste plek in Brussel, ook meteen de drukste. Rondom de grote markt heb je horecatentjes, frietverkopers en heel veel wafelverkopers. Het barst er van de toeristen en ruikt er naar suiker en vet. Brussel is kortom een echte Europese stad.

Het broodhuis nog in. Dat is een museum tegenover het stadhuis. Het vertelt over de geschiedenis van de stad Brussel. Je ziet een maquette van de stad omstreeks 1300, en verder wat schilderijen van de stad. Het gebouw zelf is leuk om doorheen te wandelen, maar echt spectaculair is het niet. Het oorspronkelijke beeldje van Manneken Pis kun je er ook zien. Een beeldje met een merkwaardige geschiedenis. Dat zaaltje was best geinig.

Op naar het Centraal Station. Tijd voor de trein. Terug naar het Noorden.

Nog wat gedachten:

• Brussel. Het is geen makkelijke stad. De stad is even mooi als lelijk. Even aantrekkelijk als afstotend.
• Hoewel het officieel een tweetalige stad is, spreekt ongeveer 80% van de bevolking Frans. Toch kun je best proberen om gewoon Nederlands te praten, vaak lukt dat gewoon en wordt er Nederlands teruggesproken. Engels ook geen probleem.
• Je loopt door een straatje met de meest mooie geveltjes, je slaat een ander straatje in en bevind je ineens in een grauwe met roet beslagen achterbuurt. Brussel heeft twee gezichten. Omdat hier altijd maar gebouwd mocht worden zonder voorschriften, is de stad een ratjetoe van historische gebouwen en ongebreidelde naoorlogse nieuwbouw. Daar bestaat zelfs een term voor: verbrusseling.
• Het is een stad met veel problemen. Veel problemen kunnen of willen niet opgelost worden door die verdraaide taalkwestie.
• De stad is zeker een bezoek waard. Er zijn nog een aantal dingen die ik niet heb gezien of heb gedaan. Misschien kom ik er nog eens terug.