Doorgaan naar hoofdcontent

#598 Een Brusselse middag

Eerder had ik met wat cultuurvrienden Parijs bezocht met de Eurostar. De trein tussen Amsterdam Centraal en Gare du Nord stopt ook in Brussel-Zuid/Bruxelles Midi. Ik zag de stationsomgeving van Brussel vanuit de trein en schreef daarover dat het een ‘rare, haveloze, bij elkaar geraapte grauwe rotbende’ was. Ik schreef er ook bij dat ik Brussel graag eens wil zien. En als je dingen wilt zien moet je dingen ondernemen. Of jezelf cadeau geven. Ben tenslotte een half jaar gestopt met roken en dat mag best gevierd.

Gister ben ik op de trein gestapt. Intercity naar Breda, overstap naar Brussel. Het is best goed te doen.

Bij Zwolle stapte toevallig een collega de trein binnen, die een dagje Den Bosch zou doen. Een reis verloopt vlotter als je wat te babbelen hebt. 

Brussel is de striphoofdstad van België, maar eigenlijk ook die van Europa, en stiekem zelfs die van de wereld. Het is de voornaamste reden om naar Brussel te gaan. Het Belgisch Stripmuseum staat al jarenlang op mijn lijstje en schijnt bovendien in een fraai monumentaal pand te zitten. Nog ontworpen door Victor Horta, een bekende naam binnen de Art Nouveau. Brussel was zijn thuisstad en schijnt vol te staan met bijzondere woningen en bouwwerken uit die stroming.

Een stukje etymologie: Brussel/Bruxelles, is een verbastering van het Oudnederfrankische Bruocsela. Het eerste woord, bruoc, betekent moeras. Sela betekent zoiets als huis, woning, of nederzetting. Woningen in het moeras dus. Het Brusselse Bruoc is overigens hetzelfde als onze broek, denk aan Broek in Waterland. Broeksel had dus ook best een geinige naam kunnen zijn.

Brussel is een van oorsprong Brabantse dus Nederlandstalige stad, die in de loop der tijd volledig verfranst is. Officieel is de stad tweetalig, al hoorde ik een Brusselaar zeggen dat de stad ‘tweetalig Frans’ is.

De stad zelf is eigenlijk vrij compact, eromheen liggen 19 gemeenten. Die vormen allemaal tezamen het Brusselse gewest, maar Brussel zelf is in een middag te bekuieren. Dat heb ik dan ook gedaan. Een paar prachtige kerken in de Brabantse Gotiek gezien (mooie gotiek hoor, die Brabanders konden er wel wat van), een beetje door het centrum gewandeld, de Grote Markt overgestoken en tot slot een stukje van de Marollen, de voormalige volkswijk.

Onderweg zie je naast de bekende stripmuren ook veel andere kunst. Brussel oogt grauw, maar herbergt tegelijkertijd ook veel kleur. Ik zag al een gave stripmuur van Dommel, en ik hoop vandaag ook wat andere muren te zien.

Wat opvalt, of wat je niet verwacht van Brussel, is dat de stad nog best hoogteverschillen kent. In en de rond de stad liggen nog best flinke heuvels. Het verschil kan zelfs oplopen tot 100 meter. Wat nou, Lage Landen. Stevige schoenen zijn aangeraden.

Vandaag staat het stripmuseum op het programma. Misschien nog een ander museum, en wellicht nog het Atomium. Ook niet te veel doen hoor. Het is ten slotte vakantie.







Reacties

Populaire posts van deze blog

#209 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.    ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.    ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.    En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld. Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen. Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug me...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...

#219 Ranking de logo's

Vanochtend hoorde ik onderweg naar werk in het nieuwsbulletin van Radio2 de ophef voorbijkomen over het nieuwe logo van de Gemeente Urk. Kom op jongens, het is toch een kostelijk plaatje?  Omdat de ambtenaren van de NOP weer aan het werk zijn gegaan, was het zoeken naar een plekje. Mijn Toyotaatje (de meeste Toyota's per inwoners!) parkeerde ik naast een busje van de gemeente. Pas toen viel het logo van de NOP mij op. Was ik al wel bekend mee natuurlijk, maar een mens kijkt nu eenmaal anders naar zaken als hij net uit een dorp vol ophef komt puffen. Laten we de logo's van de andere Flevolandse gemeenten eens van dichtbij bekijken. En laten we er meteen een ranglijstje van maken.  Gemeente Almere Slogan: Het kán in Almere! Het logo van de gemeente Almere springt meteen in het oog. Hier is groots uitgepakt. Er wordt ook prettig gespeeld met het perspectief, waardoor je pas na een tijdje kijken een grote A ontwaart. Groots, maar plat. Almere samengevat. Had wel wat meer creativit...