JMZWAAN

  Zitten we zomaar alweer op de laatste dag van die akelige, donkere en koude wintermaand. Januari is voorbij, de kop is eraf. Omdat ik begonnen ben met dingen bijhouden, lijkt het me geinig om er iedere maand een klein verslagje van te doen. Of het voor jullie interessant is weet ik niet, maar je zou het kunnen lezen als een tiplijstje. Kijk maar. Vind het sowieso gezellig dat jullie hier zijn. Hieronder dus wat dingen, in willekeurige volgorde. Films, theater en televisie Films Anaconda: we hadden zin in een bioscoopavondje begin deze maand, dus trokken we naar Pathé Zwolle om Nuremberg te zien. Die zaal zat vol, dus werd het een komedie. Bij het zien van een komediefilm is het raadzaam voor aanvang geen verwachtingen te koesteren. Dat geldt ook voor deze titel. Een vriendengroep besluit om een zelf een remake te maken van de jaren-90film Anaconda. Daarvoor trekken ze naar de Amazone, waar ze op gruwelijke wijze ontdekken met een allesverslindende reuzenslang hebbe...

Het wereldnieuws van de afgelopen weken kroop steeds meer onder mijn huid en zorgde voor een nerveuse jeuk. Waar bleef die stem die zo gemoedelijk duiding kon geven? Waar bleven die gezellige metaforen, die geinige lessen uit de geschiedenis? Waar bleef Geert Mak? ‘We moeten niet denken dat we Roodkapje van de boze wolf gaan bevrijden,’ had hij eerder over een eventueel Europees lidmaatschaap van Oekraïne gezegd, ‘dat is een heel ingewikkeld meisje hoor’. En je ziet geen compleet land meer voor je, maar een meisje gehuld in een rode mantel. Een Slavisch snoetje: iets uit elkaar staande ogen, maar een gezonde blos op de wangen. Alleen is het een meisje met een rugzakje, dat wel. Ik had de naam Geert Mak al een paar keer ingetikt op Spotify en Podimo, hopend op een podcast waarin hij duiding gaf, zoals alleen hij dat kan. Er schuilt een zekere autoriteit in zijn woorden, een zachte autoriteit, maar in ieder geval een autoriteit die ik vertrouw. Andere personen wiens autoriteit ik...

Niemand weet wanneer het precies begon, maar iedereen weet dat het nooit meer weg gaat. Het Engels is het lichaam van de Nederlandse taal binnengedrongen en heeft zich daar vastgezet, als cholesterol in bloedvaten. Wat is het Nederlandse woord voor ‘bedframe’, dacht ik laatst. Hoe noemden mensen het meubelstuk waarin het matras wordt geplaatst, voordat het Engels in opmars raakte? Ik kon er niet opkomen. Bedombouw, leerde ik van Google. Hoor je dat ooit iemand nog zeggen? Zelfs Word, niet de eerste de beste tekstverwerker, herkent het woord niet en onderstreept het met zo’n rood kronkellijntje. Terwijl, er niets mis met bedombouw. Een lekker woord zonder franjes. Dekt de lading. Helemaal prima. Jaaaaa , het Engels is nu eenmaal het nieuwe Esperanto of de nieuwe linqua franca zo je wilt, en neeeee , je ontkomt er niet aan. Tuurlijk, tuurlijk, tuurlijk, het is lekker vlot en hip voor marketing en dergelijke. Vooruit, vooruit, in het Engels zijn er soms woorden die mooier of beter zij...

In de vorige blogpost deelde ik vijf redenen waarom boeken lezen goed voor je is. Omdat ik afgelopen maanden nogal in een leesdip zat en nauwelijks een boek had aangeraakt, besloot ik om dit jaar weer mee te doen met de Hebban Readingchallenge. Om mezelf iets uit de dagen (of te vergemakkelijken, dat moet blijken) heb ik mij voorgenomen dat ieder nieuw boek een link moet hebben met de voorgaande titel. Een soort boekenalgoritme. De actie van Hebban is vrijblijvend en je kunt gemakkelijk meedoen via de app. Daar kun je allerlei lijstjes en boekenplanken bijhouden. Bijvoorbeeld wat je gelezen hebt, wat je nu leest en wat je nog wilt lezen. En je kun honderden recensies lezen van andere gebruikers, altijd handig. Maar goed, hoe begin je zo’n challenge , hoe houd je het vol en hoe kom je in een leesritme? Advies één: lees elke avond voor het slapen gaan Een mooi moment om je boek erbij te pakken. Probeer een vast aantal pagina’s te lezen voordat je gaat slapen, of gewoon tot het mo...

Dag lieve millennials en gen-zetters. Zijn jullie dat nodeloze scrollen ook zo bui? Hebben jullie ook zo genoeg van AI-gegeneerde filmpjes van oude mensen die in kuilen vallen? Of van filmpjes waarin glazen flessen van trappen stuiteren? Of tradwifes die zelfstandig hagelslag voor hun kinderen en hotdogs voor hun hardwerkende man maken? Of, nou ja, wat op dit moment de trend ook maar moge zijn. Sociale media kunnen handig, vermakelijk, interessant en geinig zijn. Maar sociale media zijn ook bijzonder verslavend. Ik denk zelfs verslavender dan roken (spreek uit ervaring). En bovendien is het steeds vaker nietszeggend. Ongemerkt gaat er, bij mij ook, veel tijd in sociale mediagebruik zitten. Tijd die ik liever anders had willen besteden. Tegenwoordig valt het wel mee, maar toen ik nog TikTok had kon ik soms halve of hele uren besteden aan scrollen. Dan raakte ik in een soort trance, alsof er een onzichtbare kracht mijn hoofd richting het telefoonscherm gebogen hield. Om daaruit te ko...

Als de middagkoffie achter de kiezen is, printen we een kaslijst. Daarop staan verschillende reserveringen voor Flevoland. Dan mag je met een pen en de lijst langs boekenkasten om de juiste boeken op te zoeken. Een fijn klusje wanneer je alles meteen vindt, frustrerend als je goed zoeken moet. Dat gebeurt nog wel eens. Als je het boek inneemt, zoals dat heet, krijg je een bonnetje. Daarop is te zien waar het boek naar toe mag. Hups, een kookboek voor Swifterbant. Hoppa, een thriller voor Dronten. Hatseflats, een hobbyboek naar Zeewolde. Maar de biografie van Stalin – Het hof van de rode tsaar – mocht naar de PI. De penitentiaire inrichting. Of bajes, in het Bargoens. Het is misschien een vreemde interesse, maar ik mag toch graag weten wat er op zo’n plek gelezen wordt. Het valt me op dat er vaak biografieën over sporters die richting op gaan, of zelfhulpboeken waar je een fit lichaam mee kweken kan. Ook zelfhulpboeken in geestelijke sfeer gaan vaak die richting op. Net als zelfhu...

De tijd (of het toeval, daar ben ik nog niet helemaal over uit) heeft soms leuke gebbetjes. Ik had het boek Hoax meegenomen uit de bieb omdat de cover mij aansprak en het onderwerp interessant vond. In het boek wordt uitgelegd waarom mensen zo geneigd zijn in complottheorieën te geloven en komen er ook verschillende soorten complotten aan bod, onder andere de theorieën die de ronde doen over de moord op Kennedy. Daarop besloot ik het boek 22-11-1963 van Stephen King te lezen, en omdat ik op YouTube had gezocht naar wat achtergrondinformatie en een video van Maarten van Rossem over complotten over Kennedy, kreeg ik meerdere video’s voorgeschoteld. Wees gerust: ik ben in geen enkele konijnhol gevallen. Maar ik ontdekte wel dat, sinds er nieuwe documenten zijn vrijgegeven, het complotdenken over de moord op Kennedy een enorme vlucht neemt. Een prima tijd om King te lezen. Niet onmogelijk De complottheorieën over de moord op Kennedy hebben in de loop der tijd verschillende, maar har...

Een jaar of tien geleden werd het televisieprogramma Achter gesloten deuren goed bekeken bij ons thuis. Dat was een serie waarin sensationele en vaak sappige drama’s werden nagespeeld in een soort reality-setting. Denk aan mannen die er drie gezinnen op na houden, vrouwen die vreemdgaan met hun zwagers en mensen die per ongeluk een huisdier hebben vermoord. Het programma werd uitgezonden op de enige plek waar dat mogelijk is: de commerciële zender Net5. Naast de sappige verhalen zullen vooral het acteerwerk en de goedkope productie hebben bijgedragen aan het frequente kijkgedrag. Daarnaast staat er in de titel ‘gebaseerd op waargebeurde verhalen’, waarbij ik vermoed dat de schrijvers van het programma zich bediend hebben van een ruime creatieve vrijheid.   Afgelopen week moest ik zonder duidelijke reden zomaar denken aan dat programma.   Omdat het een koude zaterdagavond was, had ik in de appgroep voorgesteld binnen te blijven voor een comfortabele bankhangavond. Dertig...

Dat mensen (mannen vooral) vaak aan het Romeinse Rijk denken is oud nieuws. Maar ik moet toegeven dat ik sinds de TikTokttrend nog vaak aan dat rijk heb gedacht. Een andere geinige tijdsperiode waar lang niet zoveel mensen aan zullen denken, maar toch regelmatig mijn aandacht steelt, zijn de middeleeuwen. Eigenlijk zou er een nieuwe term voor de middeleeuwen moeten komen. Het impliceert namelijk dat er tussen de late oudheid en de renaissance niet zoveel bijzonders gebeurde, dat de middeleeuwen domweg een lange nietszeggende periode tussen twee interessante tijdperken is. Een van de vele misvattingen die over de middeleeuwen bestaan. Als je het over de middeleeuwen hebt, heb je het over een periode van 1000 jaar. Dat zijn aardig wat jaren om duidelijk af te kunnen bakenen. Om wat overzicht te houden hebben historici de middeleeuwen opgedeeld in drie periodes: de vroege middeleeuwen (500-1000), de hoge middeleeuwen (1000-1250) en de late middeleeuwen (1250-1500). Kort samengevat: ...

Bloggen kan altijd vaker. Beloften doen heeft geen zin, want ik weet bij voorbaat dat ik niet iedere dag of zelfs iedere week zal bloggen. Toch houd ik de moed erin om dat wel te doen. Het is immers zo’n fijne bezigheid. Eerder deze week heb ik een Bullet Journal aangeschaft, waarbij het goede voornemen is om alles erin op te schrijven wat ik bekijk, beluister, lees of onderneem. Een jaar is lang, men doet nu eenmaal veel tijdens dat rondje om de zon en het zou zonde zijn als de helft daarvan vergeten wordt. Een ander goed voornemen is om de Hebban Reading Challenge dit jaar wél te voltooien. Die heb ik dit jaar weer op 20 boeken gezet. Dat lijkt misschien veel of weinig, afhankelijk wat voor type lezer je bent, maar er is genoeg afleiding waarmee te kampen valt. Laat dat restantje verse hersenen alsjeblieft niet frituren. Instagram wordt ook steeds agressiever om je op die Reels-pagina te krijgen. Bah. Vooruit, zo nu en dan is het wel vermakelijk en komen er wel kostelijke dinge...